اهميت رعايت تناسب كاربري اراضي در توليد رواناب و رسوب در حوضه آبخيز بهشت‌آباد استان چهارمحال و بختياري

براي حفظ و نگهداري خاك به‌عنوان منبع توليد بايد بين استعداد ذاتي زمين و بهره‌برداري از آن توازني برقرار باشد كه اين توازن از طريق ارزيابي تناسب اراضي ميسر مي‌شود. هدف از مطالعه حاضر مقايسه ميزان رواناب و رسوب‌دهي كاربري‌هاي اراضي مختلف حوضه آبخيز بهشت‌آباد در وضعيت كنوني و در حالت رعايت تناسب كاربري اراضي است. بدين‌منظور نقشه كاربري اراضي در وضعيت فعلي با استفاده از تصاوير ماهواره‌اي لندست و نقشه تناسب كاربري اراضي براساس دستورالعمل FAO تهيه شدند. سپس ميزان رواناب و رسوب توليدي در شرايط فعلي و تناسب كاربري اراضي با استفاده از مدل SWAT براورد شد. بدين‌منظور براي محاسبه رواناب از روش شماره منحني و در رونديابي كانال از روش ماسكينگام و براي محاسبه تبخير و تعرق پتانسيل از روش هارگريوز - ساماني استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد رعايت تناسب اراضي در حوضه آبخيز بهشت‌آباد سبب كاهش ميانگين رواناب از 99/4 ميلي‌متر به 82/8 ميلي‌متر (17 درصد) و رسوب‌دهي از 10/7 تن در هكتار به 7/8 تن در هكتار (27 درصد) در سال خواهد شد. درصد اين كاهش در كاربري‌هاي كشت ديم، كشت آبي و مراتع پايين‌دست (فقير) بيشتر است.