شناسايي پيامدهاي طلاق والدين بر فرزندان؛ مطالعه كيفي

طلاق معضلي اجتماعي است كه پيامدهاي فردي و اجتماعي مهمي دربردارد. فرزندان از جمله گروه‌هاي آسيب­پذيري هستند كه تحت تأثير طلاق قرار مي‌گيرند. اين پژوهش كيفي با هدف شناسايي پيامدهاي طلاق والدين بر فرزندان و با استفاده از روش پديدارشناختي تفسيري انجام شد. مشاركت‌كنندگان اين مطالعه از ميان دانش­آموزان دوره متوسطه دوم آموزش و پرورش شهر تهران انتخاب شدند كه والدينشان از هم طلاق گرفته بودند و حداقل دو سال از زمان جدايي آنها گذشته بود. نمونه‌گيري مبتني بر هدف بود كه با سيزده مشاركت‌كننده انجام گرفت. مصاحبه نيمه‌ساختار روشي بود كه در اين پژوهش مورد استفاده قرار گرفت و فرايند مصاحبه و تحليل داده‌ها تا رسيدن به نقطه اشباع نظري ادامه يافت. داده­ها از طريق روش ديكلمن شناسه­گذاري و تحليل گرديد. نتايج تحليل مصاحبه‌ها به استخراج 24 مفهوم و هفت مقوله منجر شد. بر اساس نتايج، ناامني در تعاملات اجتماعي، مشكلات اقتصادي، مشكلات ساختاري خانواده، مشكلات تحولي و رشدي، نشانگان افسردگي، الگوهاي ناكارامد سازگاري و مشكلات تحصيلي به عنوان پيامدهاي طلاق والدين بر فرزندان شناسايي شد.