ارزيابي صفات كمي و كيفي و مقاومت به بيماري سفيدك سطحي در جمعيت‌هاي گونه (Onobrychis vicifolia) در شرايط زنجان

در اين تحقيق، بذرهاي 17 جمعيت اسپرس، به صورت طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در ايستگاه خيرآباد، مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان زنجان در سال هاي 1393 لغايت 1395 كشت و ارزيابي شدند هر كرت آزمايشي شامل چهار رديف كاشت به فاصله 30 سانتيمتر و فاصله بوته ها روي رديف 10 سانتيمتر بود. در هر يك از جمعيت‌ها صفات كمي شامل وزن تر و خشك علوفه و شاخص شدت بيماري براي سه چين در طي سه برآورد گرديد. صفات كيفي علوفه شامل: ميزان پروتئين(CP)، مواد خشك قابل هضم(DMD)، كربوهيدرات هاي محلول در آب(WSC)، فيبر نامحلول در شوينده اسيدي(ADF)، فيبر نامحلول در شويند خنثي(NDF)، ميزان خاكستر(ASH) و درصد فيبر خام(CF) اندازه گيري شدند. دو جمعيت‌هاي 1601 و 15364 با عملكرد وزن تر (9240و 8608) كيلوگرم در هكتار و وزن خشك علوفه 3048 و3057 كيلوگرم در هكتار برتر از ساير جمعيت‌‌ها بودند. سه جمعيت 3001 ، 15353 و اشنويه به دليل شاخص شدت بيماري كمتر، مقاوم به سفيدك و داراي كيفيت علوفه بالا بودند. در تجزيه به مؤلفه هاي اصلي سه مولفه اصلي اول در مجموع 81 درصد واريانس كل را توجيه نمودند. و مولفه‌هاي اول و دوم و سوم را به ترتيب مولفه عملكرد علوفه، كيفيت علوفه و مقاومت به بيماري سفيدك سطحي نامگذاري شدند. دندوگرام تجزبه كلاستر و تجزيه به مؤلفه‌ي اصلي (باي پلات) جمعيت‌‌هاي 3001 ، 15353 و اشنويه را در يك گروه قرار داده و آنها از نظر مقاومت به سفيدك سطحي برتر از ساير جمعيت‌‌ها بودند.