تاثير متقابل شوري و تغذيه روي و مس بر برخي خصوصيات بيو‌شيميايي و فيزيولوژيكي گياه رزماري در يك خاك آهكي

كاشت گياهان متحمل به شوري نظير رزماري و افزايش تحمل آن­ها به شوري در خاك­هاي شور مناطق خشك و نيمه­خشك اهميت زيادي دارند. روي و مس از عناصر ضروري كم مصرف بوده كه مي­توانند تحمل گياهان به شوري را افزايش دهند. در اين مطالعه تاثير كاربرد تلفيقي روي و مس بر برخي خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياه رزماري تحت تنش شوري صفر، 60 و 120 ميلي­مولار كلريد سديم بررسي شد. شوري تاثير معني­داري بر وزن تازه شاخسار نداشت در حالي­كه وزن خشك شاخسار را به ميزان60 درصد در تيمار شاهد، 44 درصد در تيمار روي، 38 درصد در تيمار مس و 27 درصد در تيمار روي+مس كاهش داد. رطوبت نسبي برگ رزماري در پاسخ به تنش شوري كاهش يافت و تنها كاربرد همزمان روي و مس رطوبت نسبي برگ را افزايش داد. شوري سبب افزايش و كاربرد عناصر روي و مس سبب كاهش نفوذپذيري غشا و غلظت مالون دي آلدهيد در برگ رزماري شد. براي مثال در تيمار شاهد افزايش سطح شوري از صفر به 120 ميلي­مولار كلريد سديم سبب افزايش 39 درصدي و در تيمار كاربرد مس سبب افزايش 24 درصدي غلظت مالون دي آلدهيد شد. شوري سبب افزايش غلظت سديم و كاهش غلظت پتاسيم شاخسار و ريشه شد. درمقابل كاربرد روي توانست غلظت سديم را در اين اندام­ها كاهش و غلظت پتاسيم را افزايش دهد. كاربرد تلفيقي روي و مس از طريق طريق كاهش تخريب غشاي سلولي و غلظت سديم و افزايش رطوبت برگ و پتاسيم گياه به طور مؤثرتري تحمل رزماري را به شوري افزايش داد.