رجوع به طاغوت در منابع تفسيري و روايي و گستره آن

منع رجوع به طاغوت از تصريحات قرآني است كه مبناي آن آيه 60 سوره نساء است. روايات بسياري در تبيين اين آيه از معصومين(ع) نقل شده است. اين آيه و روايات مربوط بدان، تحاكم به طاغوت را به‌شدت نهي كرده­ و تمام مفسران، اين نهي را بر حرمت حمل نموده‌ و آن را از گناهان كبيره برشمرده­اند. طاغوت، هم خود گمراه است و هم به دنبال گمراهي خلق است و در مقابل، راه هدايت و صراط مستقيم، راه الله و دنباله آن، راه اهل­بيت(ع) است. اهل­بيت(ع)، سنگ محكِ عيار طاغوت و ملاك تشخيص طواغيت هستند و هر قولي در تقابل سخن ايشان، طاغوت است. پس رجوع به طاغوت به صورت مطلق حرام است و نبايد آن را به خصوص تحريم قضاوت طاغوت و رجوع به آن محدود كرد؛ چرا كه قضاوت از شئون حكومت است و به‌طريق‌اولي، اعطاي زمامداري و ساير شئون حكومتي طاغوت نيز حرام خواهد بود. بر اساس مقبوله عمر بن حنظله، از آثار تحريم رجوع، عدم نفوذ رأي و حكم طاغوت است؛ لذا بر حكم طاغوت نيز هيچ اثري مترتب نيست.