اثر سطوح مختلف موننسين بر عملكرد رشدي و اسيدهاي چرب فرار شكمبه گوساله‌هاي ماده قطع شير هلشتاين

به منظور بررسي سطوح مختلف موننسين بر روي صفات عملكردي، مصرف و بازده خوراك و همچنين ميزان اسيدهايچربفرار شكمبه گوساله‌هاي قطع شير هلشتاين، آزمايشي با 66 رأس گوساله ماده با ميانگين سن 5±90 روز و ميانگين وزن 5±103 كيلوگرم در قالب طرح كاملاً تصادفي به مدت 90 روز انجام شد. تيمارها شامل: 1) گروه شاهد بدون دريافت موننسين، 2) گوساله‌هايي كه 70 ميلي‌گرم موننسين در روز دريافت كردند و 3) گوساله‌هايي كه 140 ميلي‌گرم در روز موننسين دريافت كردند. ماده خشك مصرفي روزانه گوساله‌ها داراي تفاوت معني‌دار (01/0=P) بود. ميانگين خوراك مصرفي روزانه به ترتيب براي تيمارهاي 1تا 3 برابر با 99/5، 82/5 و 04/4 كيلوگرم بود كه تيمار حاوي 70 ميلي‌گرم موننسين كمترين مصرف و تيمار حاوي 140 ميلي‌گرم موننسين بالاترين مصرف را دارا بودند. ضريب تبديل غذايي در ماه 5 بين گروه‌هاي آزمايشي داراي تفاوت معني‌دار بود (05/ 0=P). وزن بدن گوساله‌هايي كه موننسين دريافت كرده بودند بيشتر از گروه شاهد بود و در كل وزن بدن تيمار حاوي 70 ميلي‌گرم موننسين با گروه شاهد داراي تفاوت معني‌دار بود (05/0≥P). ميانگين افزايش وزن روزانه ماه پنجم بين گروه‌هاي آزمايشي داراي تفاوت معني‌دار (05/ ≥P) بود و تيمار با 140 ميلي‌گرم موننسين داراي بيشترين افزايش وزن روزانه بود. ميانگين افزايش قد گوساله‌ها نيز بين تيمارهاي آزمايشي داراي تفاوت معني‌دار (05/ ≥P) بود و تيمار با 70 ميلي‌گرم موننسين با 65/12 سانتي‌متر افزايش قد داراي بيشترين رشد بود. تيمارهاي آزمايشي از لحاظ پروپيونات نيز داراي تفاوت معني‌دار بودند، به طوري كه تيمار حاوي 70 ميلي‌گرم موننسين داراي بيشترين غلظت بود.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است