افزايش بازده توليدمثل ماده بزهاي مرخز با زايش‌هاي متوالي (سه زايش در دو سال)

به منظور ارزيابي عملكرد توليد‌مثلي ماده بزهاي مرخز در سيستم افزايش بزغاله‌‌دهي و مقايسه‌ با سيستم سنتي توليد بره، 90 راس ماده بز بالغ در ايستگاه دامپروري سنندج در سه گروه آزمايشي: تيمار اول- دو بار جفت‌دهي در سال با هورمون‌تراپي(سيدر + 400 واحد گنادوتروپين سرم ماديان آبستن)؛ تيماردوم- دو بار جفت‌دهي در سال بدون هورمون-تراپي؛تيمار شاهد- روش طبيعي جفت‌دهي يك بار در سال مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌هاي نرخ آبستني، نرخ دو يا چند قلو‌زايي، تعداد بزغاله متولد شده، نرخ بزغاله‌دهي، مجموع بزغاله متولد شده ، مجموع بزغاله از شير گرفته شده و نرخ زنده‌ماني جمع آوري و با رويه GLM نرم افزار SAS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نرخ زايش و نرخ بزغاله‌دهي ماده بزها در تيمار اول، دوم و شاهد به ترتيب 2، 77/1 و 6/1 و به ترتيب 43/3، 6/2 و 17/2 طي 24 ماه بود كه داراي تفاوت معني‌داري بودند (05/0>P). مجموع بزغاله متولد شده و مجموع بزغاله از شير گرفته شده و نرخ ازشيرگيري در طول 2 سال در تيمار اول به طور معني‌داري بيشتر از تيمار دوم و شاهد بود (05/0>P). ميانگين مجموع وزن بزغاله متولد شده و ميانگين مجموع وزن بزغاله شيرگيري‌شده به ازاي هر راس ماده بز در گروه‌هاي آزمايشي و شاهد به ترتيب 95/2، 62/2 و 39/2 كيلوگرم و 10، 01/8 و 67/7 كيلوگرم بود كه تفاوت سه تيمار معني‌دار بود(05/0>P). درآمد خالص اجراي تيمار توليد‌مثلي و سه بار زايش در دو سال بهتر از تيمار شاهد بود.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است