رابطه امتياز وضعيت بدني در زمان زايش با عملكرد توليد‌مثلي گاوميش‌هاي شيرده آذربايجاني

اين مطالعه با هدف بررسي رابطه امتياز وضعيت بدني زمان زايش (BCSc) با عملكرد توليد‌مثلي گاوميش‌هاي شيرده بر روي 43 راس گاوميش شيرده مركز پرورش و اصلاح نژاد گاوميش شمالغرب كشور در قالب طرح كاملا تصادفي به روش آزمايش فاكتوريل 43 انجام گرديد. تيمارهاي آزمايشي شامل اثر 4 سطح امتياز وضعيت بدني زمان زايش، كه بر اساس اندازه‌گيري ضخامت چربي زير جلدي با استفاده از دستگاه اولتراسوند تعيين گرديد و اثر تعداد زايش بود. نتايج بدست آمده نشان داد كه با افزايش امتياز وضعيت بدني زمان زايش و تعداد زايش در گاوميش‌هاي شيري وزن تولد گوساله‌ها نيز بطور خطي افزايش داشت (05/0>P). كمترين زمان بروز اولين فحلي پس از زايش در گاوميش‌هاي با BCSc 99/2-5/2 مشاهده گرديد، اثر تعداد زايش بر زمان اولين فحلي پس از زايش معني‌دار نبود (05/0>P). درصد آبستني در اولين تلقيح در گاوميش‌هاي با BCSc 49/3-3 و دو تا پنج شكم زايش نسبت به ساير گروه‌ها بيشتر بود. با افزايش BCSc در گاوميش‌هاي شيري تعداد روزهاي باز و فاصله بين دو زايش بطور خطي افزايش داشت. اثر امتياز وضعيت بدني زمان زايش و تعداد زايش بر تعداد دفعات تلقيح منجر به آبستني معني‌دار نبود (05/0>P). راندمان توليدمثلي با افزايش تعداد زايش افزايش معني‌داري نشان داد، در اين مطالعه راندمان توليدمثلي گاوميش‌هاي شيري تحت تاثير امتياز وضعيت بدني زمان زايش قرار نگرفت (05/0>P). د

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است