اثر تغذيه كوتاه مدت جيره پرانرژي و تزريق گونادوتروپين‌هاي جفتي بر ديناميك فوليكولي، متابوليت‌هاي خون و عملكرد توليدمثلي ميش‌هاي ناييني

در اين مطالعه اثر مصرف كوتاه‌مدت جيره حاوي انرژي زياد و تزريق گنادوتروپين‌ جفت اسب1 (eCG) و گنادوترپين جفت انسان2 (hCG) بر ديناميك فوليكولي، متابوليت‌هاي خون و پاسخ توليد مثلي ميش‌هاي نائيني بررسي شد. از 45 رأس ميش ناييني 3 تا 4 ساله استفاده شد كه به سه گروه 15 رأسي تقسيم شدند. تيمارها شامل: 1- جيره نگهداري همراه با تزريق eCG (Me)، 2- جيره كوتاه‌مدت پر انرژي همراه با تزريق eCG (HEe) و 3- جيره كوتاه‌مدت پر انرژي همراه با تزريق eCG و hCG (HEeh). چرخه فحلي تمام ميش‌ها با اسفنج‌ حاوي پروژسترون به‌مدت 12 روز در فصل توليدمثلي، همزمان شد. تغذيه كوتاه مدت جيره پرانرژي به‌مدت 6 روز (از 4 روز قبل گذاشتن اسفنج تا 1 روز پس از برداشتن آن) انجام شد. تزريق eCG يك روز قبل از برداشتن اسفنج و تزريق hCG در روز برداشتن اسفنج و يك روز پس از آن انجام شد. نتايج نشان داد كه صرف نظر از نوع هورمون تزريق شده، مصرف كوتاه مدت جيره پرانرژي جمعيت فوليكول‌هاي متوسط و بزرگ را افزايش (05/0>P) داد. در گروه‌هاي مصرف كننده جيره پرانرژي غلظت گلوكز، كلسترول و انسولين بيشتر (05/0>P) و غلظت نيتروژن اوره‌اي سرم كمتر (05/0>P) از گروه Me بود. قبل از برداشتن اسفنج، غلظت استراديول در گروه-هاي HEe و HEeh كاهش (05/0>P) و پس از آن افزايش (05/0>P) يافت. گروهHEeh بيشترين (05/0>P) نرخ دوقلوزايي (9/42%) را داشت. به‌طور كلي تغذيه كوتاه‌مدت جيره پرانرژي همراه با تزريق گنادوتروپين‌هاي جفتي موجب افزايش توسعه فوليكولي، تغيير فراسنجه‌هاي خوني و بهبود عملكرد توليدمثلي ميش‌هاي ناييني شد.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است