سه گونگي اقليمي؛ طرحي نو در داستان نويسي اقليمي جنوب

در ميان حوزه­ هاي پنج­گانه داستان ­نويسي اقليمي ايران، داستان­ نويسي اقليمي جنوب هويّت ممتاز و متفاوتي دارد.گستره منطقه جنوب در داستان­هاي اقليمي آن از خوزستان و بوشهر و هرمزگان گرفته تا فارس و كرمان است. شرايط اقليمي و محيطي گونه­ گون و وجود مظاهر طبيعي دريا و نخلستان و بيابان در كنار هم و آميزش آن­ با صنعت نفت و نيز حضور خارجي ­ها و كارگران و مهاجران با فرهنگ­هاي مختلف به داستان­هاي جنوبي رنگ خاصي بخشيده­است. بررسي ويژگي­هاي اقليمي در اين پژوهش از نوع كتابخانه­اي بوده و به صورت توصيفي و از طريق روش تحليل محتوا انجام شده ­است. نتايج بررسي­ها نشان­ مي­ دهد كه سه­گونة اقليمي با ويژگي­هاي خاص و متمايز در داستان­هاي جنوبي وجود دارد كه عبارتند از: اقليم كارگري- صنعتي، اقليم دريايي، اقليم روستايي. همچنين داستان­هاي روستايي، خود شامل سه نوع مختلف و متمايزند: داستان­هاي روستايي بختياري و ايلياتي، داستان­هاي روستايي فارس و كرمان، داستان­هاي روستايي سواحل خليج فارس. اين تقسيم­بندي در داستان­نويسي اقليمي و روستايي جنوب، بي­سابقه بوده و براي نخستين­ بار، طرح اصلي آن به شكلي فشرده ارائه شده­­است.