بررسي متابوليتهاي آبشش تاس ماهي ايراني انگشت قد Acipenser persicus در سطوح مختلف شوري آب با استفاده از روش HNMR

در تحقيق حاضر 180 قطعه تاس ماهي ايراني در وزن رهاسازي با ميانگين وزن كل 06/0± 8/1 گرم در دو دوره 96 ساعته و 10 روزه در معرض سه شوري متفاوت صفر (آب شيرين)، 6 و 12 قسمت در هزار قرار گرفتند تا متابوليت­هاي آبشش اين ماهيان با روش متابولوميكس بر پايه H-NMR سنجيده شود. نتايج نشان داد كه تغييرات شوري سبب تغيير در متابوليت­هاي دخيل در تنظيم اسمزي مثل بتائين، متيونين و ترئونين شده است. تغييرات شوري همچنين سبب ايجاد تغييرات در متابوليت­هاي مهم در متابوليسم انرژي مانند آلانين، DMA و گلوتامين گرديد. پس از بررسي متابوليت­ها مشخص گرديد كه آلانين، بتائين، سرين، گلوتامين، ترئونين، دي متيل آمين، اسيد فوماريك، متيونين، تيروزين، لوسين، استون، ايزولوسين، سرين و اسيد فرميك بين تيمارهاي آب شيرين و آب 12 قسمت در هزار تفاوت معني دار داشت. متابوليت­هاي آلانين، بتائين، گلوتامين، ترئونين، دي متيل آمين، اسيد فوماريك، متيونين، اسيد استيك و كولين بين تيمارهاي آب شيرين و 6 قسمت در هزار تفاوت معني دار داشت و متابوليت­هاي اسيد لاكتيك، اسيد فرميك و سرين بين تيمارهاي 6 و 12 قسمت در هزار تفاوت معني دار نشان داد (05/0>P). نياز به تهيه انرژي و ايمني بدن در شرايط افزايش شوري، سبب شد كه اسيدهاي آمينه شاخه دار، لاكتات و آلانين در آب با شوري 12 قسمت در هزار نسبت به آب شيرين افزايش معني دار داشته باشند (05/0>P). متيونين و تائورين كه عامل مقابله با استرس شوري هستند و همچنين متابوليت گلوتامين و اسيد فوماريك كه عامل مقابله با استرس اكسيژني هستند نيز افزايش معني دار بين آب شيرين و شوري 12 قسمت در هزار داشتند (05/0>P). متابوليت بتائين كه عامل تنظيم اسمزي در شرايط شوري و جلوگيري از كاهش آب درون سلولي مي باشد كاهش معني دار بين تيمار آب شيرين و آب با شوري 12 قسمت در هزار داشت (05/0>P). نتايج تحقيق حاضر نشان مي­دهد كه متابوليت­هاي اسيد فوماريك، متيونين و اسيدهاي آمينه شاخه دار از مهم­ترين بيوماركرهاي مقاومت به شوري در بچه تاس ماهي ايراني مي باشند.

اين مقاله فاقد چكيده انگليسي است.