ارتباطات بين خصوصيات مورفولوژيك كانال نهري و زيستگاه هاي درون نهري بر جمعيت‌هاي ماهيان در نهرهاي استان گلستان

چهار نهر با خصوصيات مختلف براي مطالعه تاثير فاكتورهاي محيطي بر جمعيت هاي ماهيان با استفاده از آناليز هاي غير مستقيم (آناليز تطبيقي قوس گيري شده(Detrended Correspondence Analysis, DCA)) و مستقيم (آناليز فزونگي (Redundancy Analysis, RDA)) گراديان در استان گلستان انتخاب گرديد. نتايج DCA بر روي داده هاي حضور و عدم حضور و فراواني نسبي ماهيان بخوبي شيب تغييرات را توضيح داده و نشان داد كه گونه ها از الگوي خطي تغييرات تبعيت مي كنند. نتايج آناليز RDA در نهرها نشان داد كه داده هاي چهار نهر به ترتيب 8/74 و 5/77 درصد از اختلاف بين نهرها براي حضور و عدم حضور و فراواني نسبي ماهيان را به خود اختصاص داده اند. با بررسي محورهاي اول و دوم در آناليز فزونگي مشخص شد كه محور اول بيشتر با خصوصيات زيستگاهي و محور دوم نيز با خصوصيات مروفولوژي كانال نهر همبستگي دارد. براساس نمودارهاي RDA مي توان گفت كه سگ ماهي جويباري و سياه ماهي بيشتر در نهرهاي زرين گل و تيل آباد حضور داشته و همبستگي بالايي با خصوصياتي از قبيل درصد پوشش گياهي و درصد بسترهاي قلوه سنگي از محور اول و عمق متوسط حداقل جريان، عرض متوسط حداقل جريان در محور دوم دارند. در حاليكه ماهي آلبرنوئيد و گاو ماهي نيز بيشترين همبستگي را با درصد ذرات چوبي، درصد مناطق استخري و ميزان ماسه در نهرها دارند. بايستي بيان داشت عواملي از قبيل اندازه حوضه آبخيز، خصوصيات هيدروگرافي و ژئومورفولوژي و كاربري اراضي سبب تغيير در مورفولوژي و زيستگاه هاي نهري شده و در نهايت سبب حذف برخي از گونه ها در نهرهاي مجاور مي شود.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.