مقايسه پارامترهاي رشد، هورمون كورتيزول و بيان ژن‌هاي مرتبط با استرس و رشد ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان Oncorhynchus mykiss (Walbaum, 1792) در دو سيستم باز و بازگردشي

پرورش ماهي در سيستمهاي بازگردشي طي سالهاي اخير رو به گسترش بوده ولي اثرات استفاده از آب برگشتي به‌خوبي مشخص نيست. هدف از اين مطالعه، مقايسه عملكرد رشد، استرس و بيان ژنهاي ماهيچه­ اي مرتبط با استرس و رشد قزل ­آلاي رنگين­ كمان (O. mykiss) در دو سيستم باز و بازگردشي است. به اين منظور، قزل ­آلاي جوان تمام ماده با تراكم نگهداري 44 كيلوگرم بر مترمربع و تراكم بارگذاري 1 ليتر بر دقيقه به ازاي هر كيلوگرم ماهي در دو سيستم باز (100% آب تازه ورودي) و بازگردشي (با كاهش 66% آب تازه ورودي و جايگزيني آب برگشتي) به‌مدت 60 روز مورد مطالعه قرار گرفت. غلظت آمونياك كل در سيستم بازگردشي نسبت به سيستم باز افزايش معني­داري نشان داد. نتايج، كاهش معني­دار وزن كل ماهيان را در سيستم بازگردشي و به ميزان 5/6% در مقايسه با تيمار سيستم باز نشان داد. در تيمار بازگردشي، طول كل، چنگالي و استاندارد و همچنين، نرخ رشد ويژه، كاهش و ضريب چاقي، افزايش داشت كه اين اختلافها از لحاظ آماري معني­دار نبود. ضريب تبديل غذايي افزايش معني­داري را در سيستم بازگردشي نسبي نشان داد. مواجهه با آب برگشتي، افزايش مقادير هورمون كورتيزول خون و بيان ماهيچه­ اي ژن پروتئين شوك حرارتي 70 (HSP70) را در تيمار بازگردشي نسبت به تيمار باز موجب شد. هيچ اختلاف معني­داري در بيان ماهيچه ­اي ژن­هاي فاكتور رشد شبه انسوليني 1 (IGF-1) و زنجيره سنگين ميوزين (MHC) مشاهده نشد. نتايج اين مطالعه نشان مي­دهد كه استفاده از آب برگشتي كاهش اندك برخي از عملكردهاي رشد و افزايش ميزان استرس ماهي را موجب مي­شود و اين كاهش رشد، مجزا از تغيير در بيان ژنهاي مرتبط با رشد ماهيچه­اي بررسي شده در اين مطالعه است.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.