رتبه بندي عوامل موثر بر اجتناب مالياتي شركتي

بر اساس نظريه نمايندگي و با وجود عدم تقارن اطلاعاتي بين مؤديان مالياتي و دولت، به­طور طبيعي شركت­ها سعي مي­كنند در پرداخت ماليات اجتناب كنند. از سوي ديگر دولت­ها با توجه به محدوديت­هاي موجود در تلاشند با شناسايي مؤديان مالياتي پرريسك، مطابق قوانين و مقررات، ماليات حداكثري را وصول كنند و پژوهش­گران اين حوزه نيز به دنبال شناسايي عوامل مؤثر بر اجتناب مالياتي هستند. اين تحقيق با رويكردي كيفي-كمي و با هدف رتبه­بندي عوامل موثر بر اجتناب مالياتي شركت­هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. براي انجام تحقيق حاضر، ابتدا با پرسش از 10 خبره دانشگاهي و مالياتي مستقل نظر از هم، 37 عامل كمي مؤثر بر اجتناب مالياتي در هشت بُعد، كه بر اساس گزارش­هاي منتشره در خصوص اين شركت­ها قابل اندازه ­گيري است، شناسايي شد. سپس اين عوامل و متغير وابسته، اندازه­گيري و با استفاده از تكنيك معادلات ساختاري، اثرگذاري ابعاد، مورد آزمون قرار گرفت. در انتها براساس ابعاد تاييد شده، با استفاده از پرسشنامه مقايسه زوجي توزيع شده بين همان خبرگان و تحليل سلسله مراتبي، رتبه­بندي انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل 77 شركت بورسي بوده كه به روش غربالگري انتخاب شدند و دوره زماني آن، سال­هاي 1395-1391 است. مصاحبه با خبرگان در سال 1396 انجام و پرسشنامه­­هاي رتبه­ بندي نيز در سال 1397 توزيع شد. نتايج تحقيق نشان داد ابعاد تاييد شده و رتبه ­بندي آنها به شرح زير است: عوامل تجاري، عوامل راهبري شركتي، عوامل مربوط به حسابرس، عوامل مربوط به گزارش‌هاي مالي، عوامل مربوط به صنعت، ويژگي­هاي عمومي، عوامل مربوط به بازار سرمايه و عوامل اجتماعي.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.