ارائه مدل عِلّي عوامل سازماني مؤثر بر تسهيم دانش؛ مطالعه‌اي در شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب

وجود رهبران تحول‌آفرين كه با ايجاد جوّ مبتني بر اعتماد و بازآرايي فرهنگ سازماني در جهت تقويت رفتارهاي شهرونديِ سازماني، منجر به تشويق كاركنان براي به اشتراك‌گذاري دانش شوند، براي سازمان‌ها ارزشمند است. هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش رهبريِ تحول‌آفرين بر تسهيم دانش در ميان كاركنان شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب با نقش واسطه‌ايِ اعتماد سازماني و رفتار شهروند سازماني مي‌باشد. روش پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي و جامعه آماريِ پژوهش، كاركنان سازمان مورد اشاره به تعداد 1500 نفر و نمونه آماري، 306 نفر از كاركنان بر اساس فرمول كوكران بود. جهت جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه استاندارد استفاده شد. پايايي پرسش‌نامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 25 براي آمار استنباطي و LISREL8.8 براي برازش مسير انجام شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه اعتماد سازماني و رفتار شهروند سازماني، سهم واسطه‌گري را در روابط رهبريِ تحول‌آفرين و تسهيم دانش ايفا مي‌كنند.