بررسي و تحليل عناصر انسجام پيوندي و روابط معنايي در داستان داش‌آكل

انسجام به گفتۀ هاليدي، مفهومي معنايي با عناصرگوناگون است؛ مفهومي معنايي­كه به روابط موجود در متن اشاره مي­كند و عملكرد آن، سبب ارتباط يك بخش از متن با ديگر بخش­هاي آن مي­شود. از ميان انواع عناصر انسجام، نوع پيوندي آن در اين پژوهش، بررسي­شده و با روش توصيفي و آماري، بسامد و كاركرد عناصر انسجام پيوندي در داستان كوتاه داش­آكل تحليل شده است؛ تا نوعي ازتصوير و سبك­شناسي را در ارتباط با كاركرد عناصر مذكور در اين­داستان به مخاطب نشان دهد. نتايج حاصل از اين­پژوهش، نشان­دهندۀ آن است­كه عناصرانسجام پيوندي، نقش مهمّي در يكپارچه­ساختن متن، ايفا كرده­ و نويسنده براي برقراري ارتباط ميان حوادث داستان، به­درستي از آن­ها سود برده­است. در مقايسۀ كلّي ميان همۀ عناصر انسجام پيوندي، «عامل ربط افزايشي»با 76 نمونه، بيشترين فراواني را دارد و سپس «ربط زماني» با 59، «ربط تبايني» با 32 و «ربط سببي» با 11 نمونه در مراتب بعدي قرارمي­گيرند. در ميان انواع عناصر ربط افزايشي نيز «افزايشي توضيحي» با 65 مورد بيشترين و«افزايشي مقايسه­اي» با دو مورد، كم­ترين بسامد را دارند. درميان عوامل ربط زماني هم «ربط ترتيبي»كه به بيان سلسله حوادث داستان مي­پردازد و جزو اجزاي جدايي­ناپذير داستان محسوب‌مي­شود، با41 نمونه، بيشترين فراواني و«ربط انجامي» با دو نمونه، كم­ترين را به خود اختصاص داده­اند.