اُلگوي «نقد و تحليلِ فرآيندمبنا» در آثار مسكونيِ معاصر بر پايه مؤلفه‌هاي: «مأموريت بنا، اهداف، ضروريات عملكردي و كانسپت‌ها»

شكل­گيريِ شخصيت يك طراح و فراگيري مهارت­هاي طراحي وابسته به مؤلفه­ها و متغيرهاي ويژه­اي از جمله: مشاهده و جستار نمونه­ها، نحوه­يِ تحليل و برخورد با نمونه­ها، درگيري مستقيم و آغشته شدن با دغدغه مسئله طراحي و ... مي­باشد. نقد معماري و تحليل آثار گذشتگان و نمونه­هاي موفق و ناموفق، همواره نقش كليدي در آموزش معماري بر عهده مي­گيرند. اين كه چگونه مي­توان از اطلاعات عددي و مفهومي، به اطلاعات بصري دست يافت يا به عبارت دقيق­تر، «راز اثر هنري» را كشف كرد؛ تحليل و نقدِ دانش­بنيانِ «پروژه­هاي موجود از لحاظِ نوعِ برخورد طراح با طرح و مسائل طراحي(از قبيل: عملكرد، سازماندهي، زمينه و ...)» و «نحوه­يِ برقراري رابطه بين پروژه و بافت شهري، اجتماعي و فرهنگي شهر» مي­باشد، اين كه طراح چه «اهداف، ضروريات و كانسپت­هايي» را براي طرح خود برگزيده است و چگونه آنها در پروژه نهايي به نمايش گذاشته است.