نقش سرمايه اجتماعي در ارتقاء مشاركت مردمي و مديريت بهينه شهري مطالعه موردي: محله كوي كاركنان دولت و پانصد دستگاه شهر دو گنبدان

سرمايه اجتماعي شكلي از همبستگي سنتي جامعه است كه در آن گروه­هاي مردم مي­توانند با وقف خويش در پروژه­هاي اجتماعي نفع فردي خود را دنبال كنند. مشاركت فرايندي است كه موجب تحرك بخشي منابع محلي، به­كارگيري گروه­هاي متنوع اجتماعي در تصميم­گيري، درگيري مردم محلي در تعريف مشكلات، جمع­آوري و تحصيل اطلاعات و اجراي پروژه­ها مي­شود. اين مطالعه باهدف بررسي نقش سرمايه اجتماعي در ارتقاء مشاركت محله و مديريت بهينه شهري در دو محله (پانصد دستگاه و كوي كاركنان) شهر دو گنبدان صورت گرفته است كه به دلايل خاص محله­اي اين دو از بين محلات ديگر شهر انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامه خودساخته با جامعه آماري 381 نفر از افراد بالاي 18سال سنجش انجام گرفت. داده­ها و آزمون­هاي ضريب همبستگي پيرسون، اسپيرمن و براي نرمال بودن از آزمون كولموگروف-اسميرنوف استفاده­شده است كه در نرم‌افزار SPSS مورد تحليل قرارگرفته‌اند. پرسشنامه از روايي قابل قبولي برخوردار بود. براي تحليل نتايج از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. به­طوركلي نتيجه پژوهش حاكي از آن است كه فرضيات اصلي تحقيق هردو تأييد­شده است، يعني سرمايه اجتماعي در مديريت شهري مؤثر است و همچنين مشاركت محله­اي در مديريت شهري نقش دارد.