تحليلي بر چگونگي سكني گزيني دانشجويان در مكان‌هاي خوابگاهي با رويكرد پديدارشناسانه

اين مقاله به بررسي وضعيت خوابگاه‌هاي دانشجويي، به عنوان سكونتگاه موقت طبق مؤلفه‌هاي سكني گزيني در پديدارشناسانه و معماري اسلامي مي‌پردازد. در گام نخست، با مطالعه و گردآوري مقالاتي با موضوعات و اهداف مربوط به سكني گزيني و بررسي ساختار اقامتگاه‌هاي دانشجويي پرداخته شده؛ چرا كه در معماري سنتي ايران وجود بناهاي ارزنده ايي همچون مسجد- مدرسه آقابزرگ و ديگر بناهاي به‌جامانده از گذشته، سكني گزيني طلاب در مكتب خانه‌ها را براي مدتهاي طولاني به دور از خانواده تأييد مي‌كند. گام دوم مورد مطالاتي، با مؤلفه‌هايي سكني گزيني و اقامتگاه‌هاي موقت به دست آمد، از تحليل محتوا مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت. هدف تحقيق بررسي وضع موجود خوابگاه‌هاي دانشجويي دانشگاه آزاد همدان است و با كمك دانشجوياني كه در خوابگاه‌ها اقامت دارند، مشكلات شناسايي شده است. براي اين منظور، پرسشنامه ايي با هدف بررسي وضع موجود و با در نظر گرفتن مؤلفه‌هاي مذكور تهيه و ميان دانشجويان به اشتراك گذاشته شد؛ و سپس نتايج حاصل با روش معادلات ساختاري تحليل شده است. روش تحقيق پژوهش كمي – كيفي و تحليل محتوا بوده و با استفاده از نرم افزار SmartPLS تحليل شده است.