ارتباط بين شخصيت جامعه پسند و خودشيفتگي با سلامت اجتماعي جوانان ورزشكار واليبال استان تهران

Relationship between personality of community-minded and narcissism with social health of young volleyball players in Tehran province

هدف كلي پژوهش حاضر تعيين ارتباط بين شخصيت جامعه پسند و خودشيفتگي با سلامت اجتماعي جوانان واليباليست استان تهران ميباشد. جامعۀ آماري پژوهش را كليۀ واليباليست هاي باشگاه هاي استان تهران تشكيل مي دادند. نمونه براي جامعه نامحدود، 384 نفر و به صورت نمونه گيري در دسترس در نظر گرفته شد. در اين تحقيق از پرسشنامه هاي استاندارد شخصيت جامعه ­پسند، شخصيت خودشيفته و سلامت اجتماعي استفاده شد كه روايي و پايايي آنها در مطالعات متعدد خارجي و داخلي تاييد شده است. براي تجزيه و تحليل داد ها از شاخص ­هاي آمار توصيفي و آزمون هاي كلموگروف- اسميرنوف، همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون چندگانه استفاده گرديد. يافته ها نشان داد كه بين شخصيت جامعه­ پسند با سلامت اجتماعي رابطۀ مثبت معنادار وجود دارد. هم­چنين، نتايج حاكي از آن بود كه بين مولفۀ مسووليت جامعه پسند و ارتباط همدلانه با سلامت اجتماعي رابطۀ مثبت معناداري وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون نيز بيانگر آن بود كه مسووليت اجتماعي و شخصيت جامعه پسند پيش­بيني كنندۀ معنادار سلامت اجتماعي هستند. علاوه بر اين، بين خودشيفتگي با سلامت اجتماعي ارتباط منفي و معنادار مشاهده شد. هم­چنين، بين مولفه ­هاي اقتدار و خودبيني و خودبسندگي با سلامت اجتماعي رابطۀ منفي معنادار و بين برتري جويي و بهره كشي و محق بودن و خودنمايي با سلامت اجتماعي رابطۀ معناداري وجود نداشت. در نهايت، خودبيني و خودشيفتگي پيش ­بيني كنندۀ معنادار سلامت اجتماعي بودند. بنابراين، پيشنهاد مي­ شود ورزشكاران در راستاي بهبود سلامت اجتماعي شخصيت جامعه­ پسند و خودشيفتگي را مورد توجه قرار دهند.

this article has no abstract.