بررسي نقش تعديل‌كنننده فضيلت سازماني در رابطه بين اخلاق كار اسلامي و درگيري شغلي كاركنان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش تعديل‌كنننده فضيلت سازماني در رابطه بين اخلاق كار اسلامي و درگيري شغلي كاركنان انجام شد. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه پژوهش كاركنان اداره امور مالياتي استان اصفهان در سال 1397 (780 نفر) بودند كه بر اساس فرمول كوكران تعداد 195 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزارهاي جمع‌آوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌هاي اخلاق كار اسلامي (علي و الكاظمي، 2007)، درگيري شغلي (شافلي و بكر، 2004) و فضيلت سازماني (كامرون و همكاران، 2004) بودند. در پژوهش حاضر پايايي با روش آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه‌هاي اخلاق كار اسلامي 90/0، درگيري شغلي 94/0 و فضيلت سازماني 87/0 محاسبه شد. داده‌ها با روش مدل‌سازي معادلات ساختاري با نرم‌افزارهاي SPSS و Amos تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه اخلاق كار اسلامي بر فضيلت سازماني، اخلاق كار اسلامي بر درگيري شغلي و فضيلت سازماني بر درگيري شغلي تاثير معنادار مستقيم و مثبت داشت. همچنين اخلاق كار اسلامي با نقش تعديل‌كننده فضيلت سازماني بر درگيري شغلي تاثير معنادار غيرمستقيم داشت. علاوه بر آن مدل برازش مناسبي داشت (05/0>P). بنابراين براي افزايش درگيري شغلي بايد اخلاق كار اسلامي و فضيلت سازماني را از طريق كارگاه‌هاي آموزشي افزايش داد.