تحليل نظري جرايم عليه بشريت در پرتو يافته هاي جرم شناسي

بدون عنوان

نظريه پردازي موضوعي است كه بخشي از زندگي روزمره مي­باشد. بسياري از افراد نظريات خاصي در مورد چرايي و چگونگي ارتكاب جرايم دارند. تاريخ، مشحون از بحث و گفت و گوهاي عام و خاص در اين باره است. هر نظريه در واقع بيان يك اعتقاد است. ديدگاهي است كه اجازه مي­دهد جهان اطراف خود را قدري بهتر شناخت. از آنجا كه نوع بشر موجودي پيچيده است، نظريه پردازي در زمينه بزهكاري و به عبارتي بررسي علل اصلي بزهكاري اغلب اوقات كاري دشوار مي باشد. اين دشواري در ارتباط با جرايم عليه بشريت به لحاظ پيچدگي هاي خود اين جرايم بيشتر است. هدف در اين مقاله بررسي نظريه­هاي جرم شناختي به منظور تبيين اين جرايم و ارائه يك مبنا براي تحليل نظام مند و درك مؤلفه هاي علت شناسانه آنها مي­باشد. در اين راستا با توجه به اين نكته كه در بررسي نظريه ها نبايد انتظار دست يابي به تفاسيري بي عيب و نقص يا دليل اصلي ارتكاب اين گونه جرايم داشت، به تحليل نظري اين جرايم مي­پردازيم و در اين تحليل ابتدا در يك مبحث، اين جرايم را با توجه نظريه هاي كلاسيك كه از قبل توسط جرم شناسان مطرح شده ­اند همچون آنومي، فشار، معاشرت­هاي ترجيحي، يادگيري اجتماعي بررسي مي نماييم و سپس در مبحث ديگر بر اساس نظريه هاي نوين كه جديدا توسط جرم شناسان در تحليل جرايم مطرح شده اند همچون نظريه جرم دولتي، نظريه انطباق اجتماعي به تبيين اين جرايم مي پردازيم. در نهايت اين نظريه ها در تعامل يا يكديگر مي­توانند بخش مهمي از واقعيت اين جرايم را توجيه نمايند.

بدون چكيده