اثربخشي آموزش مديريت استرس بر كيفيت زندگي كاري دبيران

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي الگوي آموزش مديريت استرس بر كيفيت زندگي كاري دبيران بود. روش پژوهش حاضر نيمه تجربي و طرح مورد استفاده در اين پژوهش طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون-پيگيري دو گروهي است. جامعه آماري شامل كليه دبيران زن دوره متوسطه اول شهر شهريار بودند كه در سال مشغول به تدريس بودند. از اين جامعه 60 نفر به تصادف و با استناد به فرمول كوكران انتخاب شده و در دو گروه 30 نفري قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون (1973) بود كه روايي و پايايي اين ابزار در پژوهش‌هاي متعددي مورد تأييد قرار گرفته است. داده‌هاي پژوهش با استفاده از تحليل كوواريانس تحليل شدند. نتايج تحليل آماري نشان داد وجود تفاوت معنادار در متغير كيفيت زندگي دبيران گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل، تأييد مي گردد

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.