تاثير وضع مالي زوج بر انواع مهريه

بدون عنوان

مهريه مالي است كه به حكم قانون به مناسبت ازدواج از طرف مرد به زوجه تعلق مي‌گيرد و به منظور حمايت از زن و حفظ ارزش و احترام اوست و نبايد در مفهوم و طرز استفاده از آن مورد سوء استفاده قرار گيرد. بطور معقول انواع مختلف مهريه كه بوسيله زوجين و يا توسط قانونگذار تعيين مي‌شود بايد با وضع مالي زوج هماهنگ بوده و در توان پرداخت او باشد. در مهريه‌اي كه هنگام عقد با تراضي تعيين مي‌شود، زوج بايد به اندازه توان مالي خود مهريه را بپذيرد. در صورت عدم تعيين مهر هنگام عقد، فرض بر اين است كه زوج هم شأن خود در بيشتر امور را انتخاب كرده و مقدار مهريه بايد در توان مالي او باشد. در خصوص حق امتناع زوجه از تمكين براي دريافت مهريه نيز بايد وضع مشخص مالي زوج، كه مورد موافقت زوجه بوده، در نظر گرفته شود و چنانچه زوج توان پرداخت مهريه را نداشته باشد مي‌توان حق امتناع زوجه را به استناد وجود شرط ضمني ساقط شده دانست. حق حبس براي زوجه را بايد كلا استثنايي دانست و در موارد ترديد، دايره شمول آن را محدود و تفسير مضيق نمود.

بدون چكبده