سهروردي در گفت وگويي بينامتني با ‌شاهنامه (بازتاب ‌شاهنامه در چند اثر ‌سهروردي)

بدون عنوان

روايت شاهنامه، شخصيت ها و انديشه هاي خرد و كلان نهفته در بافتار آن در متون پس از اين اثر، در ژانرهاي گوناگون ادبي، متون تاريخي و ديني و مذهبي فارسي پس از فردوسي با رويكردهاي گوناگون تداوم يافته است. شاهنامه حضوري مستمر و معنادار در متن هاي پس از خود داشته است. بازتاب اين اثر در تمام ژانرهاي ادبي و حتي غيرادبي فارسي ديده مي شود. يكي از راه هاي درك متني به وسعت، حجم و درازاي عمر شاهنامه پيگيري ارتباط، تعامل و گفت وگويي است كه ميان اين متن و متون گوناگون پس ازآن، شكل گرفته و تداوم يافته است. در اين نوشتار گفت و گوي بينامتني ميان چند اثر از مصنفات شيخ شهاب الدين سهروردي (كه به ادبيات عرفاني تعلق دارد) و شاهنامه فردوسي بررسي شده است، به منظور فهم شكل هاي اين ارتباط و نحوه اي كه شخصيت، روايت و انديشه از شاهنامه به متون ديگر راه يافته، تداوم پيداكرده و حتي دگرگوني گرفته است.

بدون چكيده