ارائه مدلي براي يادگيري حين كار معلمان با استفاده از نظريه زمينه محور

هدف اين پژوهش ارائه مدلي براي يادگيري حين كار معلمان براساس زمينه‌ي مدارسي با انگيزه تربيت مذهبي با شش دهه پيشينه است. در اين پژوهش كيفي از نسخه نظامند روش توليد نظريه زمينه اي (داده بنياد) و مدل پارادايمي پيشنهادي استراوس و كربين استفاده شده تا ارائه مدل تسهيل ‌شود. داده ها به طور اصلي از مصاحبه‌هاي نيمه ساختار يافته گردآوري شده است. جامعه پژوهش به گونه هدفمند برگزيده شدند تا متشكل از افراد با سابقه و آگاه در زمينه‌ي پژوهش باشند. داده‌ها طي مراحل كدگذاري باز، محوري و گزينشي تحليل شده و درپنج مؤلّفه به همراه پديده اصلي اين پژوهش «مدرسه كانون يادگيري حين كار معلمان»، مقوله بندي شدند. اين مؤلّفه‌ها كه شناسايي آن ها مدل را معنا مي‌بخشند عبارتند از: «موجبات علّي» شامل ويژگي هاي فردي و ويژگي هاي شغلي؛ «شرايط زمينه اي» شامل ويژگي هاي سازماني، كميت و كيفيت دوره هاي آموزشي و حمايت سازماني؛ «شرايط واسطه اي» شامل شرايط اجتماعي و فرهنگ، عوامل اقتصادي و عوامل فناوري؛ «راهبردها» شامل فرايندهاي يادگيري فردي،گروهي و سازماني و دوره هاي آموزشي؛ «پيامدها» شامل: پيامدهاي فردي، پيامدهاي مدرسه اي و پيامدهايي براي جامعه. اعتباراين پژوهش مرهون آشنايي كامل پژوهشگر، تجديد نظر چند باره در مراحل كدگذاري و مثلث گيري است. اعتماد (ثبات و هماهنگي) داده‌ها را تكرار كدها در دو مجموعه مدارس تأييد مي‌كند. اين مدل مي‌تواند به عنوان مبنايي براي ارتقاي يادگيري حين كار در مدارس مورد مطالعه و مدارس مشابه باشد و ايده هايي واقع گرايانه‌اي را معرفي نمايد.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.