مطالعۀ تطبيقيِ مايگان درآثار صادق هدايت و فرانتس كافكا

بدون عنوان

اين جستار به بررسي تطبيقي آثار فرانتس كافكا و صادق هدايت مي‌پردازد. با توجه به قرائن موجود تاثير هدايت از كافكا امري مسلم است. از اين رو، اين بررسي تطبيقي با توجه به مكتب فرانسوي صورت گرفته است. سوالات عمدة اين پژوهش عبارتند از اين كه آثارِ داستاني اين دو نويسنده از لحاظ درون‌مايه چه شباهت‌هايي با يكديگر دارند؟ و با وجود درون‌مايه‌ها و بن‌مايه‌هاي مشترك در اين آثار، هر نويسنده از منظر زﻣﻴﻨﻪهاي فرهنگي و تاريخي چه تفاوت‌هايي با يكديگر دارند؟ آثار اين دو نويسنده را با توجه به مكتب فرانسوي و در دو حوزۀ «پذيرش» و «مطالعۀ مايگان» كه هر دو حوزه، نقش مهمي در مطالعات ادبيات تطبيقي دارند بررسي مي‌كنيم. براي درك بهتر از اين مسائل از روش «تحليل محتوا» استفاده شده است. در اينجا نخست به طرح ­مضامين و بن­مايه ­هاي مشترك و سپس تقابل­ هاي آثار كافكا و هدايت مي‌پردازيم. با توجه به بررسي‌هاي انجام شده عمده‌ترين مضامين مشترك آثار كافكا و هدايت عبارتند از: تناقض عميق دروني، بيماري جسمي، تشتت فكري و پريشان خاطري، انزوا و تنهايي، پوچي و گم‌گشتگي، بي­ثباتي و مرگ­انديشيِ شخصيت­ها.

بدون چكبده