هنجا‌رگريزي در شعر احمدرضا احمدي‌

بدون عنوان

هنجارگريزي مؤثرترين شگرد براي برجستگي زبان و آشنايي‌زدايي در شعر است كه همواره، دغدغه شاعران بوده است. اين شگرد در شعري كه با عنوان «موج نو» مطرح مي­شود و احمدرضا احمدي‌ به‌عنوان برجسته­ترين شاعر اين جريان در اشعارش به‌صورت گسترده، رويكردي هنجارگريزانه دارد، اساس رويكرد شاعر را تشكيل مي‌دهد. اين جستار، در پي پاسخ به اين سؤال است كه احمدي چگونه و در چه حوزه­هايي و به چه اشكالي به هنجارگريزي دست زده است. بررسي­هاي به‌عمل‌آمده، نشانگر اين موضوع است كه احمدرضا احمدي‌ در اشعارش از انواع هنجارگريزي بهره برده است. يكي از انواع هنجارگريزي­ها در شعر او، هنجارگريزي نحوي است. هنجارگريزي زماني يا باستان‌گرايي نيز در اشعارش بسامد بالايي دارد كه شاعر هم در حوزه فعل و هم در حوزه واژگان، از آن بهره گرفته است. هنجارگريزي معنايي به‌صورت گسترده و در هيأت آرايه­ هاي تشبيه، تشخيص، حساميزي و تصاوير پارادوكسي در اشعار او نمود دارد. افزون بر اين، او در حوزه ­ها­ي نوشتار، سبك، واژگان و آوا نيز به هنجارگريزي دست زده است. اين پژوهش درنهايت به اين نتيجه رسيده است كه هنجارگريزي، اساس رويكرد شاعر را تشكيل داده كه خود جريان تازه‌اي از شعر را رقم مي­زند.

بدون چكبده