سبك‌شناسي انتقادي غزلي از سعدي (با تكيه بر لايه نحوي و كاربردشناسي)

بدون عنوان

سبك ‌شناسي گفتماني-انتقادي شيوه‌اي از تحليل است كه بر مبناي آن تقابل و تعامل بافت متني و بافت موقعيتي در ضمن تحليل لايه­ هاي مختلف سبكي متن و ارتباط آن‌ها با گفتمان‌هاي رايج و غالب جامعه زمان توليد متن مي­پردازد. روش اين پژوهش توصيفي-تحليلي است و لايه نحوي و كاربرد شناسي غزل سعدي را از منظر سبك‌شناسي گفتماني/ انتقادي موردبررسي قرار مي­دهد؛ نتايج پژوهش بيانگر مهارت سعدي در چينش نحوي جملات و بسامد افعال معلوم و صداي نحوي فعال گوينده است؛ در لايه كاربرد شناسي، بسامد كنش گفتارهاي اعلامي و اظهاري و بيان ضمني چشمگير است؛ ادبيت كلام در اين غزل از طريق تلويح و تعريض و تشبيه و تمثيل در سطح ادبي پديدار شده است؛ ازنظر اصول ادب؛ رابطه از پايين به بالا منعكس و گله­ مندي التماس ­آميز به‌جاي نقد و پرسش­ گري كاربرد يافته است؛ در مجموع رابطه نابرابر عاشق و معشوق انعكاسي از رابطه نابرابر عامه/ رعيت با نهادهاي قدرت است.

بدون چكيده