شيوه‌هاي شخصيت‌پردازي در حكايات فراواقعي رساله قشيريه

بدون عنوان

ترجمه رساله قشيريه، يكي از متون مهم عرفاني است. قشيري براي القاي مضامين عرفاني در اين كتاب از حكايت‌پردازي بهره گرفته است. حكايات او بيشتر در باب كرامات و معجزات ديني است كه بسياري از آن‌ها جنبه غيرواقعي و تخيلي دارند. او در حكايت­هاي خود از مؤلفه­هاي داستان‌نويسي استفاده كرده است. دراين‌بين، پردازش عنصر شخصيت از بنيادي ­ترين ساخت‌مايه­ هاي عناصر داستان قلمداد مي­گردد كه در اين مقاله قابل‌بررسي است در همين راستا و براي فرايافت و تأييد اين مدعا، مقاله حاضر با روش توصيفي - تحليلي بر آن بوده است تا از زوايه نقد ادبي به بررسي و تحليل شيوه­ هاي شخصيت‌پردازي در حكايت­هاي فرا واقعي رساله قشيريه بپردازد. نتايج پژوهش حاكي از آن است قشيري شخصيت حكايات خود را با استفاده از دو شيوه مستقيم و غيرمستقيم معرفي مي­كند و در اين راه از سه طريق توصيف، كنش و گفتگو كمك مي­گيرد. عنصر گفتگو در نود درصد حكايات او حضور دارد؛ چنان­چه در برخي از حكايات، شخصيت­ها فقط با نقل گفتگوها پرداخته و توصيف مي­شود.

بدون چكيده