مروري بر ساخت ايمپلنت‌هاي دنداني و انتخاب بهينه پارامترهاي ساخت آنها به منظور دستيابي به خواص مكانيكي و زيست سازگاري مطلوب

امروزه از ايمپلنت‌هاي دنداني در بيماراني كه بصورت جزئي، تكي و يا به طور كامل دندان خود را از دست داده‌اند به صورت متداول استفاده مي‌گردد. با افزايش پژوهش‌ها در جهت شناخت خواص زيست پزشكي، شيميايي، ساختاري و بارهاي مكانيكي در دهان و دندان، ايمپلنت‌ها تغيير و بهبود زيادي را از نظر ابعاد، طراحي بدنه، جنس، روش‌هاي توليد و نوع سطح به خود ديده‌اند. در مقاله حاضر، در ابتدا به بررسي كليات ايمپلنت‌هاي دنداني پرداخته شده‌است. سپس مروري بر پژوهش‌هايي كه تاثير جنس‌ها، روش‌هاي ساخت و شرايط سطحي و پوشش ايمپلنت‌ها را بر روي خواص مكانيكي، شيميايي و زيست‌ سازگاري و عملكرد ايمپلنت‌ها بررسي كرده‌اند، ارائه شده‌است. نتايج حاصل از آزمونهاي مكانيكي ازجمله تعيين سختي و سايش، آزمونهاي تعيين استحكام كششي-فاري و استحكام برشي، آزمون تعيين زبري، آزمون مقاومت به خوردگي، آزمونهاي كشت سلولي درون و برون-تني و تصاوير ميكروسكوپ روبشي از رفتار سلولها مورد بررسي قرار گرفته‌اند. در مجموع وبا توجه به مقالات حاضر، استفاده و توليد ايمپلنت‌هاي دنداني با رزوه دوم و سوم و رزوه با عمق متغير و استفاده از پوشش زيست سازگار از جمله پوشش هيدروكسي آپاتيت و ماسه پاشي در قسمت سطح ايمپلنت و از جنس آلياژهاي تيتانيومي بخصوص تيتانيوم خالص با استفاده از روش نوين ساخت ذوب ليزر انتخابي بدليل خواص مكانيكي، شيميايي و زيست سازگاري و در نتيجه افزايش عمر مفيد ايمپلنت از جمله پيشرفت‌هاي اين عرصه است.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.