بررسي نقش تقسيم نيروي كار به دو بخش داخلي و خارجي در اقتصاد ايران در چهارچوب يك مدل تعادل عمومي تصادفي پويا

Investigating the Role of Labor Division into Internal and External Sectors in the Iranian Economy within the Framework of Dynamic Stochastic General Equilibrium Model

تجربه كشورها نشان داده كه سهولت در جابجايي نيروي­كار در قالب همكاري مشترك از كشوري به كشورهاي ديگر داراي مزاياي گوناگوني بوده و اثرات مهمي بر متغيرهاي اقتصاد كلان خواهد داشت. نظر به اين اهميت، مقاله حاضر به ارائه يك مدل كاليبره شده تعديلي براي اقتصاد ايران مي­پردازد كه در آن نيروي­كار قادر است از بخش اقتصاد داخلي به خارج از كشور حركت نمايد. در اين مدل براي سهولت بررسي نقش تفكيك نيروي­كار يك چارچوب اقتصاد باز كوچك در نظر گرفته شده و ميانگين عرضه نيروي­كار خانوار با توجه به ناهمگني عوامل به دو بخش نيروي­كار داخلي و خارجي تقسيم شده است. نتايج لحاظ نيروي­كار قابل تفكيك در اينگونه مدل­ها موجب ايجاد تفاوتي ويژه گرديده و نشان مي­دهد توليد داخلي با توجه به شوك مثبت در دستمزدهاي خارجي كاهش يافته و باعث مي­گردد نيروي­كار از توليد داخلي دور شده و به سمت اشتغال در بازار خارجي برود و اين در حالي است كه مصرف خصوصي نيز افزايش مي­يابد. همچنين نتايج نشان مي­دهند كه در اين مدل بدليل افزايش در درآمد نيروي­­كار خارجي و به تبع آن افزايش درآمدهاي ارزي، خالص صادرات افزايش يافته و اوراق قرضه خارجي كاهش خواهد يافت. در نهايت مي­توان گفت كه جابجايي نيروي­كار به خارج از كشور منجر به افزايش درآمدهاي ارزي شده و رفاه را افزايش داده است.