بررسي وضعيت سازگاري پس از طلاق و عوامل مرتبط با آن در زنان مطلقه تحت پوشش كميته امداد شهر بيرجند در سال 1397

The investigation adjustment status post-divorce and related factors in divorced women supported by the Birjand-based Relief Committee in 2018

زمينه و هدف: با توجه به رشد آمار طلاق و آسيب‌‌پذيري زنان مطلقه در جامعه، هدف از اين مطالعه، بررسي وضعيت سازگاري پس از طلاق و عوامل مرتبط با آن در زنان مطلقه تحت پوشش كميته امداد بود. روش تحقيق: اين مطالعه توصيفي- تحليلي، بر روي 160 زن مطلقه تحت پوشش كميته امداد شهر بيرجند به روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي در سال 1397 انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها، از پرسشنامه جمعيت‌شناختي و پرسشنامه استاندارد سازگاري با طلاق Fisher استفاده گرديد. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS (ويرايش 19) وارد و توسط آزمون‌هاي آماري tمستقل، آناليز واريانس يك‌طرفه و تست تعقيبي توكي در سطح 0/05=α تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: ميانگين سنّي افراد شركت‌كننده در مطالعه 6/2∓37/5سال و مهمترين علت طلاق آنها، اعتياد همسر (44/4%) بود. ميانگين نمره كل سازگاري در زنان مورد مطالعه 56/3∓331/1 تعيين گرديد كه 62/7 درصد، از سازگاري ضعيف و 37/3 درصد از سازگاري متوسط برخوردار بودند. ميانگين نمره سازگاري در زنان شاغل به‌ طور معناداري بالاتر از زنان خانه‌دار (0/001(P< بود و با افزايش سطح تحصيلات، نمره سازگاري افزايش معني‌داري را نشان داد (0/027P=). همچنين نتايح اين مطالعه نشان داد كه بين سن، تعداد فرزند، شغل همسر سابق، طول مدت تأهّل و سال‌هاي سپري‌شده از طلاق، با سازگاري پس از طلاق رابطه معناداري وجود نداشت. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه زنان مطلقه به‌خصوص زنان خانه‌دار و داراي تحصيلات پايين، از وضعيت سازگاري مطلوبي برخوردار نيستند؛ بنابراين انجام مداخلات مورد نياز براي بهبود وضعيت سازگاري به مسئولين و برنامه‌ريزان پيشنهاد مي‌شود.

Background and Aim: Given the increasing divorce rate and vulnerability of divorced women in society, this study was aimed at the investigation adjustment status post-divorce and related factors in divorced women supported by the Birjand-based Relief Committee. Materials and Methods: This descriptive-analytical study was performed on 160 divorced women covered by the Birjand Relief Committee by a multi-stage sampling method in 2018. A demographic questionnaire and the Fisher’s Divorce adjustment Scale were used for data collection. Data were analyzed by SPSS software (version19) and analyzed by independent t-test, one-way ANOVA, and Tukey post-hoc tests at α=0.05. Results: The mean age of participants was 37.5± 6.2 years and the main cause of divorce in women was addiction of the spouse (44.4%). The total mean score of adjustment in women was 331.1± 56.3, where 62.7% had poor adjustment and 37.3% had moderate adjustment. The mean score of adjustment in employed women was significantly higher than in household women (p<0.001). The adjustment score increased significantly as the education level increased (p=0.027). The results also showed that there was no significant relationship between age, number of child, ex-spouse occupation, duration of the marriage, and years after divorce with post-divorce adjustment. Conclusion: The results of the present study showed that divorced women, especially housewives and low-educated women, do not have a good adaptation status, therefore perform the interventions needed to improve the compatibility status it is suggested to officials and planners.