نقش تاب‌آوري، حمايت اجتماعي ادراك شده و فرسودگي شغلي در پيش‌بيني كاركرد روانشناختي خانواده در پرستاران

كاركرد ­روانشناختي­ خانواده يكي ازجنبه­هاي مهم محيط ­خانواده است كه سلامت ­جسماني، اجتماعي­ و هيجاني افراد را تحت­تأثير قرار مي­دهد و به عوامل روانشناختي ديگري مانند تاب­آوري، حمايت­ اجتماعي ­ادراك شده­ و فرسودگي ­شغلي نيز وابسته است. هدف اين پژوهش بررسي نقش پيش‌بين تاب‌آوري، فرسودگي شغلي و حمايت اجتماعي ادراك شده بر كاركرد روانشناختي خانواده در پرستاران بود. روش ­كار: اين پژوهش مطالعه توصيفي از نوع همبستگي بود و جامعه آماري شامل همه پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي شهرستان مراغه در سال 1397 به تعداد 350 نفر بودند. در نهايت از بين آنها 108 نفر با روش نمونه گيري خوشه­اي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي فرسودگي شغلي ماسلچ و جكسون، پرسشنامه تاب‌آوري كانر-ديويدسون، مقياس كاركرد‌هاي روانشناختي خانواده ايراني و پرسشنامه حمايت اجتماعي ادراك شده زيمت و همكاران استفاده شد و تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با مدل همزمان و به كمك نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. يافته ­ها: يافته‌ها نشان داد كه كاركرد روانشناختي خانوادگي پرستاران با فرسودگي شغلي رابطه معكوس (38/0-r=)، و با تاب آوري (32/or=) و حمايت اجتماعي ادراك شده (48/or=) رابطه مثبت دارد و فرسودگي شغلي، تاب آوري و حمايت اجتماعي ادراك شده 59 درصد از واريانس كاركرد هاي روانشناختي خانواده را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه ­گيري: متغيرهاي تاب‌آوري، حمايت اجتماعي ادراك شده و فرسودگي شغلي نقش ­مؤثري در پيش‌بيني كاركرد روانشناختي خانواده پرستاران داشتند. از اين رو پيشنهاد مي­شود مشاوران، درمانگران و برنامه­ريزان­ به نشانه­هاي متغيرهاي مذكور توجه كرده و تلويحاتي را براي ارتقا كاركرد روانشناختي خانوادگي پرستاران در جهت افزايش سلامت و بهداشت پرستاران و نيز خانواده‌هاي آن‌ها طراحي كرد

This Article has no English Abstract