تحليلي بر جهات بهينه توسعه فضايي - كالبدي شهر مهاباد

نگاه فضايي و پايدار، از مباني اوليه و اجتناب ناپذير برنامه ريزي توسعه كالبدي شهرها مي باشد. در راستاي اين رويكرد و بنا بر ضرورت‌هاي اجتماعي، اقتصادي و طبيعي، توسعه فضايي- كالبدي شهر مهاباد مورد بررسي قرارگرفت. هدف پژوهش حاضر، ارايه الگوي مناسب توسعه فضايي- كالبدي شهر مهاباد مي‌باشد. در همين راستا اقدام به شناسايي عوامل مؤثر در توسعه شهر و معرفي آنها به عنوان معيارهاي مورد بررسي در سيستم اطلاعات جغرافيايي و مدل تركيبي AHPو TOPSIS نموده‌است. نوع تحقيق به لحاظ هدف كاربردي و روش تحقيق در آن توصيفي- تحليلي است، همچنين شيوه گردآوري داده ها اسنادي- پيمايشي مي باشد. بر اين اساس؛ تناسب زمين براي توسعة كالبدي به پنج طبقة خيلي مناسب،مناسب، متوسط، نامناسب و خيلي مناسب تقسيم شد و نقشة پهنه‌بندي آن تهيه گرديد. نتايج حاكي از آن است كه از كل محدوده مورد مطالعه، 10/85 درصد خيلي مناسب و بدون محدوديت و 8/67 درصد مناسب، 20/4 درصد متوسط، 28/9 درصد نامناسب و 31/18 درصد از كل مساحت محدوده مورد مطالعه خيلي نامناسب براي توسعه كالبدي – فضايي شهر مي‌باشد. لذا مناسب ترين جهات توسعه شهر را به ترتيب مي توان جنوب غرب، شمال غرب و شمال شهر دانست.

This article has no abstract