مقايسه اثربخشي درمان سوءمصرف مواد مبتني بر ذهن آگاهي (MBSAT) و تحريك از طريق جريان الكتريكي مستقيم (tDCS) بر بهبود كاركردهاي اجرايي نوجوانان با اختلال مصرف مواد

سوءمصرف مواد يكي از شايع­ترين و پرهزينه­ترين مشكلات سلامتي در جهان امروز است. درمان پزشكي استاندارد اغلب علاج بخش نيست و عود بيماري متداول است. هدف پژوهش حاضر، بررسي و مقايسه اثربخشي تحريك از طريق جريان الكتريكي مستقيم (TDCS) و درمان سوءمصرف مواد مبتني بر ذهن آگاهي (MBSAT) بر بهبود كاركردهاي اجرايي نوجوانان با اختلال مصرف مواد است. روش كار: طرح پژوهش حاضر آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل بود. تعداد 60 نوجوان پسر (21-18 سال) داراي اختلال مصرف مواد، با درنظر گرفتن ملاك­هاي ورود و خروج انتخاب و به طور تصادفي در سه گروه درمان تحريك الكتريكي با جريان مستقيم (20 نفر)، درمان سوءمصرف مواد مبتني بر ذهن آگاهي (20 نفر) و گروه كنترل (20 نفر) تخصيص يافتند. براي جمع آوري داده­ها از آزمون­هاي نوروسايكولوژي ان بك، دسته­بندي كارت­هاي ويسكانسين، آزمون تكانشي بارت و آزمون برو/نرو استفاده شد. تجزيه و تحليل داده­ها با استفاده از تحليل واريانس آميخته همراه با اندازه­گيري مكرر در SPSS.22 اجرا گرديد. يافته ­ها: نتايج نشان داد كه هم درمان تحريك با جريان الكتريكي مستقيم و هم درمان ذهن آگاهي در مقايسه با گروه كنترل منجر به بهبود كاركردهاي اجرايي نوجوانان با اختلال مصرف مواد شده است (05/0>p). همچنين بين دو روش درماني بكار گرفته شده تفاوت معناداري مشاهده نگرديد. نتيجه‌گيري: تحريك با جريان الكتريكي مستقيم و درمان ذهن آگاهي به عنوان مداخلات موثر مي­توانند جهت بهبود كاركردهاي شناختي افراد با اختلال مصرف مواد به كار گرفته شوند.

This Article has no Abstract.