اثر سبك رهبري خدمتگزار بر توسعه منابع انساني با نقش ميانجي توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان

The Effect of Servant Leadership Style on Human Resource Development with Mediating Role of Employee Psychological Empowerment

پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير سبك رهبري خدمتگزار بر توسعه منابع انساني با توجه به متغير ميانجي توانمندسازي روان‌شناختي كاركنان در سازمان‌هاي دولتي شهرستان تكاب انجام گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر شيوه جمع‌آوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش به تعداد 1255 نفر هستند كه 295 نفر به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي از طريق فرمول كوكران انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه‌هاي استاندارد بود. جهت بررسي روائي و پايايي ابزارهاي اندازه‌گيري به نتايج مدل اندازه‌گيري استناد شد كه نتايج روايي و پايايي پرسشنامه‌ها را تأييد كرد. براي تحليل داده‌ها از مدل‌سازي معادلات ساختاري و از نرم‌افزار PLS استفاده شد. نتايج آزمون فرضيات نشان داد كه مؤلفه‌هاي توسعۀ افراد، برقراري روابط دوستانه، فراهم كردن زمينۀ رهبري و به اشتراك گذاشتن رهبري از متغير رهبري خدمتگزار و مؤلفه‌هاي احساس مؤثر بودن و احساس مشاركت با ديگران از متغير توانمندسازي روان‌شناختي تأثير مثبت و معني‌داري بر توسعه منابع انساني داشته‌اند؛ همچنين مؤلفه نشان دادن اعتماد از متغير رهبري خدمتگزار و مؤلفه‌هاي احساس معني‌داري شغل، احساس شايستگي در شغل و احساس داشتن حق انتخاب از مؤلفه توانمندسازي روان‌شناختي، براي توسعه منابع انساني تأثيرگذار نبوده‌اند.

The purpose of this study was to determine the effect of servant leadership style on human resource development with regard to mediating variables of employees' psychological empowerment in government agencies in Takab city. The present study is a descriptive correlational one in terms of purpose of data collection. The population of this study was 1255 people. 295 people were selected through stratified random sampling through Cochran fumigation. Data were collected using standard questionnaires. To evaluate the validity and reliability of the measurement instruments, the results of the measurement model were invoked, which confirmed the validity and reliability of the questionnaires. Structural equation modeling and PLS software were used for data analysis. The hypotheses test results showed that the components of development of individuals, establishing friendly relationships, providing leadership and sharing leadership from the servant leadership variable and the components of feeling effective and feeling connected with others from the psychological empowerment variable had a significant positive effect on development. Also, the components of showing trust in the servant leadership variable and the components of meaningful job feeling, competence in the job, and feeling entitled to choose from the component of psychological empowerment have not been effective in human resource development.