همبستگي بين الكتروليت‌هاي پلاسما، نيمرخ ليپيدي و فشار خون متعاقب تمرين هوازي در آب و خارج از آب در مردان فعال دانشگاهي

به نظر مي­رسد تغييرات در تعادل سطوح سديم و پتاسيم پلاسمايي و نيمرخ ليپيدي با تغييرات سطوح فشار خون مرتبط باشد. تمرين هوازي به عنوان يك فاكتور تعديل­گر جهت كنترل سطوح فشار خون شناخته مي­شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسي همبستگي بين تغييرات سديم و پتاسيم پلاسمايي، نيمرخ ليپيدي و فشار خون متعاقب تمرين هوازي در مردان فعال دانشگاهي مي­باشد. روش كار: 65 مرد فعال دانشگاهي با نمونه­گيري دردسترس هدفمند به عنوان آزمودني­هاي پژوهش انتخاب گرديدند. سپس تمامي آزمودني­ها به صورت تصادفي در گروه­هاي كنترل و تجربي( تمرين در آب و خارج از آب) تقسيم شدند. در دوره پيش آزمون و بعد از مداخله تمرين هوازي با شدت 70 % ضربان قلب بيشينه، تمامي متغيرهاي ليپيدي (HDL، LDL، VLDL، TG و TC)، فشار خون و سديم و پتاسيم پلاسمايي اندازه­گيري گرديد. جهت مقايسه تفاوت­ها و همبستگي به ترتيب از تحليل واريانس يك راهه و همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته­ ها: همبستگي تغييرات سطوح فشار خون سيستولي و سديم پلاسمايي (86/0=r) بعد از مداخله تمرين هوازي در آب (88/0=r) و خارج از آب (90/0=r) اندكي افزايش مي­يابد. ارتباط سطوح فشار خون دياستولي با سطوح سديم پلاسمايي (07/0=r) بعد از مداخله تمرين هوازي در آب (08/0=r) و خارج از آب (11/0=r) افزايش غيرمعني­داري داشت. مداخله تمرين هوازي در آب و خارج از آب بر ارتباط فشار خون با متغيرهاي ليپيدي تأثير قابل ملاحظه­اي نداشت( 05/0≤p). نتيجه­ گيري: مداخله تمرين هوازي در آب و خارج از آب تأثير زيادي بر ارتباط سطوح فشار خون سيستولي و دياستولي با سطوح سديم و پتاسيم و متغيرهاي ليپيدي ندارد.

This Article has no Abstract.