اثر كم‌كاري تيروئيد آزمايشگاهي بر ميزان انسولين، آزمايش تحمل گلوكز و بافت پانكراس در موش‌هاي صحرايي نر بالغ

كم­كاري تيروئيد و ديابت شيرين دو بيماري شايع انساني هستند كه در موارد متعددي بطور همزمان در مبتلايان ديده مي­شوند. در مورد اثر كم كاري تيروئيد بر ميزان گلوكز و انسولين خون گزارشات متناقضي وجود دارد. در مطالعه حاضر از طريق انجام تست تحمل گلوكز، سنجش ميزان انسولين ناشتا و بررسي تغييرات بافت جزاير لانگرهانس پانكراس در موش‌هاي صحرايي كم­كار تيروئيد بررسي كرديم كه آيا كم­كاري تيروئيد مي­تواند زمينه ساز ديابت شيرين شود؟ روش كار: در اين مطالعه تعداد 20 موش صحرايي نر نژاد ويستار به دو گروه شاهد و كم­كار تيروئيدي تقسيم شدند. براي ايجاد كم كاري تيروئيد به مدت هشت هفته به حيوانات گروه كم­كاري تيروئيد آب شهري محتوي پروپيل تيويوراسيل (PTU) 02/0 درصد و به حيوانات گروه شاهد آب شهري داده شد. پنج هفته پس از شروع تحقيق، آزمايش تحمل گلوكز انجام شد و سه هفته بعد جهت سنجش هورمونهاي TSH، ،T3 ،T4 و انسولين از حيوانات نمونه خون گرفته شد. سپس بافت پانكراس براي بررسي تغييرات بافتي جدا گرديد. يافته­ ها: نتايج مطالعه حاضر نشان مي­دهد كه مصرف PTU 02/0 درصد به مدت پنج هفته تاثير معني­داري بر آزمايش تحمل گلوكز ندارد. در حاليكه مصرف هشت هفته­اي اين تركيب، هورمونهاي T3، T4 و انسولين را بطور معني­داري كاهش و TSH را افزايش مي دهد (01/0p<). نتايج مطالعات بافت­شناسي نشان مي­دهد كه ساختار جزاير لانگرهانس در گروه كم­كاري تيروئيد در مقايسه با گروه شاهد تغيير قابل توجهي نكرده است. نتيجه­ گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي­دهد كه بيماري كم­كاري تيروئيد با مكانيزم ناشناخته­اي باعث كاهش معني­دار ميزان انسولين مي­شود و از اين طريق مي­تواند زمينه­ساز بيماري ديابت شود و در دراز مدت مي­تواند به تغييرات بافتي جزاير لانگرهانس و ايجاد بيماري ديابت شيرين منجر شود.

This Article has no Abstract.