طراحي مدل توسعه كارآفريني شهري زنان سرپرست خانوار (مطالعه موردي: شهر تهران)

اين پژوهش به طراحي مدل توسعه كارآفريني شهري زنان سرپرست خانوار مي‌پردازد. كارآفريني همانا انجام كارهاي جديد يا ابداع روش‌هاي نوين در امور جاري مي‌باشد كه امروزه نقش و اهميت آن بر همگان روشن است و در توسعه و پيشرفت يك كشور نقش مهمي بازي مي‌كند. اين پژوهش با تمركز بر روي كارآفريني شهري زنان سرپرست خانوار به طراحي و ارائه يك مدل ساختاري مي‌پردازد. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي- اكتشافي مي‌باشد. داده‌هاي اين پژوهش از طريق توزيع پرسشنامه محقق‌ساخته در ميان زنان سرپرست خانوار به صورت تصادفي جمع آوري شده است. به منظور آزمون طراحي و ارائه مدل از نرم‌افزار ليزرل 8/8 و براي انجام تحليل عاملي اكتشافي از نرم‌افزار SPSS24 استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه فرآيند توسعه كارآفريني شهري تحت تاثير عوامل نهادي، ساختاري، محيطي و محتوايي متعددي واقع مي‌شود، كه در اين ميان انگيزه‌هاي كارآفريني، فرآيند انجام امور و فعاليت‌هاي مؤثر بر كارآفريني، عوامل ساختاري، حمايت از نوآوري و ايده‌هاي جديد، برندسازي كارآفريني شهري، رشد و توسعه‌ي كارآفريني اجتماعي، نوآوري اجتماعي و حمايت از ساختارهاي نوآور در خصوص مسائل اجتماعي زنان، نوآوري خدمات و خلق ارزش‌هاي جديد ، بازاريابي و توجه به مسائل در فعاليت‌هاي خدماتي زنان، شبكه‌هاي ارائه دهنده‌ي خدمات كارآفريني شهري و در نهايت توسعه‌ي فرصت‌هاي جديد كارآفريني مي‌توانند اثر تقويت‌كننده يا تضعيف‌كننده بسياري برفرآيند كارآفريني داشته باشد، شناخت اين نيازها و انگيزه‌ها با توجه به تفاوت‌هاي جنسيتي مي‌تواند مراتب تسهيل توسعه كارآفريني شهري زنان را فراهم كند

this article has no abstract