اثر تمرين هوازي و ويتامين D بر بيان ژن HSP70 در بافت ريه رت‌هاي قرار گرفته در معرض آب اكسيژنه

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي اثر تمرين هوازي و ويتامين D بر بيان ژن HSP70 در بافت ريه رت‌هاي قرار گرفته در معرض آب اكسيژنه بود. روش كار: در اين پژوهش تجربي، 30 سر رت نر نژاد ويستار به‌طور تصادفي به 5 گروه آب اكسيژنه (6=n)، گروه آب اكسيژنه + ويتامين D (6=n)، گروه آب اكسيژنه + تمرين هوازي (6=n)، گروه آب اكسيژنه + تمرين هوازي + ويتامين D (6=n) تقسيم شدند. برنامه تمرين هوازي نيز 5 روز در هفته، به مدت 8، با شيب 10 درجه، سرعت 8 متر و زمان 30 دقيقه در هفته اول شروع شده و در هفته آخر شيب به 10 درجه، سرعت 20 متر و زمان 60 دقيقه رسيد. بيان ژن HSP70 با روش Real time & PCR اندازه­گيري شد. يافته­ ها: تمرين هوازي و ويتامين D به تنهايي باعث كاهش معني‌دار بيان ژن HSP70 در مقايسه با گروه آب اكسيژنه شدند (05/0p<) اما اثر تعامل تمرين هوازي با ويتامين D معني­دار نبود (05/0p<). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد، تمرين هوازي و ويتامين D باعث بهبود استرس اكسيداتيو و التهاب بافت ريه مي‌شود

This Article has no Abstract.