اثر تمرين هوازي و ويتامين D بر غلظت GPx وPAB بافت ريه رت هاي قرار گرفته در معرض آب اكسيژنه

تمرين جسماني داراي اثرات مختلف بر دفاع آنتي اكسيداني بوده كه ميزان اثر آن وابسته به شدت و مدت فعاليت مي­باشد، از طرف ديگر ويتامين D نيز داراي خواص آنتي اكسيداني مي باشد. با اين وجود اثر همزمان اين دو مداخله بر دفاع آنتي اكسيداني به خوبي معلوم نيست. لذا، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تاثير تركيب تمرين هوازي و ويتامين D بر غلظت GPx و تعادل PABبافت ريه رت هاي قرار گرفته در معرض آب اكسيژنه بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي، 30 سر رت نر نژاد ويستار در محدوده وزني 20±220 گرم و سن 10 -8 هفته بطور تصادفي به 5 گروه آب اكسيژنه (6=n)، آب اكسيژنه - ويتامين D (6=n)، آب اكسيژنه - تمرين هوازي (6=n)، آب اكسيژنه -تمرين هوازي و ويتامين D (6=n) و كنترل سالم (6=n) تقسيم شدند و به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هفته تحت پروتكل مداخله (القا استرس اكسيداتيو، تمرين هوازي و مصرف ويتامين D) قرار گرفتند. متغيرهاي تحقيق به وسيله كيت­هاي تخصصي و به روش الايزا در بافت ريه اندازه­گيري شدند. جهت تجزيه و تحليل استنباطي داده‌ها از آزمون­هاي شپيرو ويلك، تحليل واريانس يك طرفه، تحليل واريانس دو طرفه و آزمون تعقيبي بونفروني استفاده شد. يافته ­ها: نتايج نشان داد تعامل تمرين هوازي با ويتامين D موجب افزايش معني­دار غلظت GPx و كاهش معني­دار تعادل PAB شد (05/0). نتيجه ­گيري: به نظر مي­رسد، تركيب تمرين هوازي و ويتامين D موجب بهبود فعاليت آنتي اكسيدان­ها و كاهش استرس اكسيداتيو مي­گردد

This Article has no Abstract.