رابطه ميان هويت فرهنگي وكيفيت زندگي كاري درزنان سرپرست خانوار(نمونه موردي: شهرسمنان)

زمينه و هدف: هويت فرهنگي يكي از مهم‌ترين شاخص‌هاي فرهنگي هر جامعه است و نسبت تعهد و تعلق افراد به فرهنگ خود مي­تواند ميزان كيفيت كاري را تعيين كند و بر آن اثر بگذارد. بُعد فرهنگي هويت ملي نيز از مهم‌ترين اجزاي هويت ملي يك جامعه است كه سبب توافق فرهنگي مي‌شود، زيرا فرهنگ و ميراث فرهنگي يك ملت، كليت زنده و پوياي خلاقيت انساني آن ملت است كه به نحوي خودآگاه يا ناخودآگاه آن ملت را تحت تأثير قرار مي‌دهد. كيفيت زندگي كاري درون سازمان از طريق اندازه‌گيري رضايت، غيبت كم و انگيزه بالا در كاركنان برآورده مي‌شود. هدف تحقيق شناسايي رابطۀ ميان هويت فرهنگي و ابعاد كيفيت زندگي كاري در زنان سرپرست خانوار شهر سمنان است. روش: تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر روش انجام تحقيق، توصيفي و از نوع پيمايشي است. جامعۀ آماري تحقيق شامل كليه زنان سرپرست خانوار تحت پوشش بهزيستي و بنياد شهيد سمنان مي­شود. حجم نمونه نيز با استفاده از فرمول كوكران به تعداد 385 نفر تعيين شد. روش نمونه‌گيري تحقيق، به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس بوده است كه با استفاده از ابزار پرسش­نامه استاندارد به گردآوري اطلاعات پرداخته شده است. پژوهش مذكور در مقطع زماني سال 1397 انجام شده است. از آزمون­هاي آماري ضريب همبستگي، كولموگروف اسميرنوف، تحليل رگرسيون و ANOVA در تجزيه‌وتحليل اطلاعات استفاده شده است. يافته‌ها: بررسي‌ها نشان مي‌دهد سختي شغل و كيفيت زندگي كاري پايين و نامطلوب در ميان زنان سرپرست خانوار بيشتر از سرپرست خانوار است. نتيجه‌گيري: اين پژوهش با نتايج پژوهش‌هاي گذشته همسو و هم‌جهت مي­باشد و مطالعات نشان داده است كه زنان بي‌سرپرست به‌ويژه آناني كه فرزند نيز دارند، از شرايط بد اقتصادي - اجتماعي و مشكلات مرتبط با سلامتي، استرس زياد و افسردگي رنج مي­برند و از كيفيت زندگي و سطح سلامت عمومي پايين‌تري برخوردارند. نتيجه اين است كه بين هويت فرهنگي و كيفيت زندگي كاري رابطه وجود دارد.

This article has no abstract