اثربخشي روان درمانگري نمايشي در كاهش مشكلات عصب‌روانشناختي دانش‌آموزان مبتلا به استرس پس از سانحه

Effectiveness of Psychodrama in Reducing the Psychological Nervous Problems of Students with Post-Traumatic Stress Disorder

هدف: اين پژوهش با هدف تعيين و شناسايي تأثير روان درمانگري نمايشي بر كاهش ميزان علائم و مشكلات كاركردهاي عصب­ روانشناختي در دانش­ آموزان ابتدايي مبتلا به استرس پس از سانحه در مناطق زلزله زده شهرستان ثلاث باباجاني انجام شد. روش: اين پژوهش از نوع نيمه­ آزمايشي بود كه با روش پيش­ آزمون _ پس­ آزمون با گروه گواه انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش حاضر، تمام دانش­ آموزان مقطع ابتدايي پسر داراي اختلال استرس پس از سانحه شهرستان ثلاث باباجاني بودند كه تعداد 4 مدرسه به صورت خوشه­ اي انتخاب گرديد. 40 نفر به روش نمونه­ گيري هدفمند انتخاب و در دو گروه مساوي آزمايش(20 نفر) و گواه(20 نفر) به صورت تصادفي جايگزين شدند. گروه آزمايش تحت 13 جلسه 90 دقيقه­ اي تحت روان درمانگري نمايشي(مبتني بر ديدگاه مورنو) قرار گرفتند و سپس، پس­ آزمون براي هر دو گروه اجرا شد. ابزارهاي پژوهش مصاحبه تشخيصي اختلال استرس پس از سانحه بر اساس معيارهاي DSM-5 و پرسشنامه اختلال استرس پس از سانحه بر اساس(PCL-5) و پرسشنامه عصب‌روانشناختي كانرز بود. جهت تحليل داده ­ها از ميانگين، انحراف معيار، آزمون لوين و همگني شيب از رگرسيون و تحليل كواريانس چندمتغيره MANCOVA براي بررسي فرضيه­ه اي پژوهش استفاده شد. يافته­ ها: نتايج پژوهش نشان داد كه روان درمانگري نمايشي موجب كاهش ميزان مشكلات كاركردهاي عصب‌روانشناختي با اندازه اثر 0/52 در كودكان با اختلال استرس پس از سانحه در سطح معناداري(001/0>p) مي­شود. نتيجه­ گيري: مي­توان نتيجه گرفت كه روان درمانگري نمايشي به مثابه ي يك روش درماني كمكي و اثربخش براي كاهش مشكلات عصب روان شناختي كودكان است.

Aim: The purpose of this study was to determine and identify the effect of psychodrama on neuropsychological functions of male elementary school students in Salas Babajani earthquake-stricken city. Methods: This study was quasi-experimental, a pre-test/ post-test with a control group. The statistical population of the present study was all-male elementary school students with post-traumatic stress disorder in Salas Babajani city, where four schools were selected. 40 individuals who were selected by purposive sampling method and were randomly divided into two equal groups: experimental group(20 individuals) and control group(20 individuals). The experimental group treated 13 90-minute sessions according to psychodrama therapy(based on Moreno's view) and then the post-test was performed for both groups. The research tools were diagnostic interviews according to DSM-5 criteria to determine post-traumatic stress disorder, a PTSD Questionnaire according to DSM-5 criteria(PCL-5) and Conner’s Psychological Neurology Questionnaire. Data analyzed by mean, standard deviation, Levin's test, and regression slope homogeneity and MANCOVA to test the research hypotheses. Results: The results indicated that psychodrama could lead to a significant reduction in the rate of neuropsychological functioning problems by 0.52, in children with significant post-traumatic stress disorder level(P <0.001). Conclusion: Therefore, it can be concluded that psychodrama is an effective treatment method not only to reduce the psychiatric, neurological problems in children, however.