ارزيابي روند پارامترهاي اقليمي مؤثر بر توليد بادام در استان آذربايجان غربي

عناصر آب و هوايي نقشي بسيار اساسي در رشد و توسعة گياهان دارند و از جمله پارامترهاي كنترل ناپذير بر كشاورزي محسوب ميشوند. هدف از اين مطالعه بررسي ساختار و روند پارامترهاي اقليمي مؤثر بر توليد بادام در استان آذربايجان غربي است. براي اجراي اين پژوهش از داده هاي آب و هوايي شش ايستگاه سينوپتيك طي دورة 1986–2015 استفاده شده است. نخست، براساس درجة روز- رشد، فصل رشد بادام براي هريك از ايستگاه ها محاسبه شد و سپس شاخص هاي دما و بارش و روند هريك از آنها با استفاده از آزمون من- كندال و شيب سنس استخراج شد. درنهايت، ميزان نياز آبي براي هريك از مراحل فنولوژي محصول برآورد شد. نتايج بيانگر اين بود كه ميانگين دماي فصل رشد در محدودة 0/5 تا 1 درجة سانتيگراد در سال داراي روند افزايشي است. خروجي شاخص هاي دمايي نيز نشان داد كه پيرانشهر، مهاباد، و خوي مناطق مساعد براي كشت بادام اند. از طرف ديگر، كاهش قابل ملاحظة شاخص هاي بارشي در همة ايستگاهها در طول مراحل دوم و سوم رشد مشاهده شد. به طور كلي، با توجه به نتايج مطالعه، با افزايش دماي فصل رشد و كاهش بارش، نياز آبي محصول (ETC) در مرحلة دوم و سوم رشد افزايش يافته است.

This article has no abstract