اپتوژنتيك: اهميت و محدوديت‌هاي كاربردي

optogenetics: importance and applied limitations

اپتوژنتيك به ­عنوان يك فناوري جديد و زير­شاخۀ بيو­تكنولوژي تركيبي به­ كار­گيري دو علم اپتيك و ژنتيك به ­منظور مطالعه و كنترل عملكرد انواع خاصي از سلول­ ها به­ ويژه سلول­ هاي عصبي در بافت­ هاي زنده را فراهم مي­ آورد. اين فناوري با استفاده از روش ­هاي دستكاري ژنتيكي و بيان اختصاصي پروتئين­ هاي حساس به نور (اُپسين­ ها) در سلول يا سلول ­هاي هدف، امكان كنترل تحريكي يا مهاري جمعيت خاصي از سلول ­ها و رفتار­هاي مرتبط را با دقت مكاني و زماني بالا فراهم مي ­آورد. از ­آنجا ­كه بيان اين پروتئين­ ها در سلول­ هاي ويژه ­اي از ­جمله سلول­ هاي عصبي انجام مي ­پذيرد، بيشترين مطالعات اپتوژنتيكي در زمينۀ مغز و سيستم عصبي انجام گرفته و انتشار يافته است. هدف از اين مقالۀ مروري، معرفي مفهوم اپتيك در اپتوژنتيك و اهميت و چالش كاربرد آن در پزشكي مي باشد.

.اين مقاله فاقد چكيده لاتين مي باشد