تأثير نرخ فلوئنس نور ليزر بر فتوديناميك‌تراپي

The Effect of Light Fluence Rate on Photodynamic Therapy

مقدمه: امروزه درمان فتوديناميك يكي از اميدواركننده ­ترين روش­ هاي غير تهاجمي درمان سرطان است. بر هم كنش نور ليزر با مادۀ حساس به نور و توليد اكسيژن منفرد در­ واقع، اساس فرآيند درمان با اين روش است. شبيه­ سازي و بررسي قبل از انجام كارهاي كلينيكي باعث موفقيت بيشتر فرآيند درمان ­مي ­شود و بنابراين الزامي است. در اين مقاله درمان سرطان با روش فتوديناميك شبيه سازي­ شده و سپس تأثير فلوئنس نور ليزر بر­روي درمان مورد بررسي قرار مي­ گيرد. نظريه و روش: براي شبيه ­سازي مدل استوانه ­اي Krogh براي مويرگ و بافت سرطاني انتخاب شده است. در اين مدل فرض مي شود كه اكسيژن اين تومور تنها توسط مويرگي كه در آن قرار گرفته است، تأمين مي­ شود. مويرگ و بافت تومور به ترتيب به­ صورت استوانه­ هايي با شعاع 10 و 65 ميكرون در­نظر گرفته شده است و ارتفاع مويرگ و بافت تومور 220 ميكرون مي­ باشد. در محاسبات تأثير جذب و پراكندگي نور ليزر در ناحيۀ درمان لحاظ شده است و سپس معادلات نرخ فتوفرين، اكسيژن حالت پايه و منفرد با روش المان محدود حل شده است و توزيع فضايي و تحول زماني اين كميت­ ها به ازاي نرخ فلوئنس مختلف مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. يافته­ ها: بررسي توزيع فضايي نشان مي­ دهد كه تغييرات نرخ فلوئنس نور ليزر در ناحيۀ درمان اندك است و سطوح داراي غلظت يكسان اكسيژن حالت پايه و فوتوفرين تقريباً متقارن و پوسته­ هاي استوانه ­اي شكل هستند. نتايج بيانگر اين مطلب است كه افزايش نرخ فلوئنس ليزر باعث افزايش قدر مطلق شيب نمودارهاي غلظت اكسيژن حالت پايه، اكسيژن منفرد و فتوفرين برحسب زمان مي­ شود. بررسي كميت­ ها در يك زمان درمان معين نيز نشان مي ­دهد كه افزايش نرخ فلوئنس ليزر منجر به كاهش هر­چه بيشتر غلظت اكسيژن حالت پايه و فتوفرين مي­ شود در­ حالي كه غلظت اكسيژن منفرد با نرخ فلوئنس رابطۀ مستقيم دارد. در نهايت مشخص شد كه غلظت فتوفرين در بازۀ مورد بررسي از 1 ميكرومتر كمتر نمي ­شود و زمان آستانۀ مرگ سلولي براي نقطۀ (z=11، y=6 ، x=65) ميكرون به ازاي نرخ ­هاي فلوئنس نور ليزر، 200، 100،150 و mW/cm2 50 به ترتيب 509،680،1018 و 2033 ثانيه مي ­باشد.

.اين مقاله فاقد چكيده لاتين مي باشد