الگوي همكاريهاي منطقه اي بر مبناي ديپلماسي آب (مطالعه موردي ايران، تركيه و عراق )

فاقد عنوان لاتين

آب به عنوان يك منبع طبيعي و ارزشمند در سطح جهان است كه در بين گروه هاي انساني، جوامع و كشورها همواره رقابت آفرين و تنش زا بوده است. عمده اختلاف هايي كه بين كشورها بر سر آب پيش مي آيد در حوضه هاي آبريز مشترك مي باشد و يافتن سازوكاري معقول، به‌منظور بهره‌برداري عادلانه از اين منابع امر دشواري است. با توجه به نقش استراتژيك و حياتي آب و توزيع نامتوازن آن در مناطق مختلف جهان و نيز مشترك بودن بسياري از حوضه‌ها و منابع آبي بين كشورها ضرورت استفاده از ظرفيت‌هاي ديپلماسي نيز گريزناپذير است. ايران نيز همواره بر سر تقسيم آب هاي مشترك مرزي و رودخانه هاي فرامرزي با همسايگان خود اختلاف داشته و ضرورت اهميت ديپلماسي است كه بايد بيش از پيش مورد توجه قرار گيرد. هدف از اين پژوهش، همكاريهاي منطقه اي ايران، تركيه و عراق در خصوص رودخانه هاي فرامرزي وحوضه هاي آبريز مشترك مي باشد كه تاثير و نقش ديپلماسي آب با توجه به قوانين بين المللي، معاهدات و قراردادها بر اين همكاريها و تعاملات مي افزايد و از چالش ها، تنش ها و منازعات مرتبط با آب كه تاثير زيادي بر مسائل زيست محيطي، آلودگي آب، مهاجرت، ريزگردها و همچنين مسائل اقتصادي، سياسي و امنيتي مي گذارد جلوگيري مي نمايد. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحليلي – توصيفي كه مبتني بر روش كتابخانه اي مي باشد، مورد استفاده قرار گرفته و همچنين از روش تحليل آماري spss كه مبتني بر جامعه آماري متخصصاني است كه در اين مجموعه قرارگرفته اند.

فاقد چكيده لاتين