تحليل گفتمان جغرافيايي - منطقه اي توسعه در دولت اصلاحات

فاقد عنوان لاتين

توسعه درايران معاصر همزمان با انقلاب مشروطه به يكي از مسايل مهم و اساسي جامعه ايران تبديل شد. برخي از انديشمندان، عدم توسعه يافتگي ايران را با متغيرهاي داخلي و برخي نيز با متغيرهاي بيروني تجزيه وتحليل مي‌نمايند. گفتمان توسعه انساني به عنوان‌يكي از گفتمان كلان در امر توسعه جامعه ايران بعد از انقلاب اسلامي مطرح و متكفل امر برنامه‌ريزي توسعه بوده و تلاش كرده ‌تا هم عقب ماندگي سنتي و تاريخي را در جامعه ايران و هم مشكلات ناشي از دوران جنگ تحميلي و سازندگي و هم بحران‌هاي ناشي از آنها را جبران نمايند. گفتمان توسعه انساني بر اهميت آزادي ها در توسعه كشور تاكيد مي‌كند. وساير نشانه‌ها مانند جامعه مدني، قانون گرايي و ... حول آن سازمان يافته اند. دال مركزي اين گفتمان آزادي است و به اين خاطر موجب ايجاد تضاد‌ها و بحران‌هاي ناشي از كسب قدرت در عرصه سياسي كشور شد. گفتمان توسعه سياسي خصلت متكثر بودن جامعه ايران را آشكارتر كرد و هويتهاي گوناگون را به رسميت شناخت چرا كه جامعه ايران از حيث ساختاري داراي تمايلات كثرت گرايانه است. برخي شكاف‌هاي فعال اجتماعي‌-سياسي مانند شكاف سنت گرايي و تجددگرايي، اسلام و سكولاريسم، مشروطه گرايي و مطلق گرايي چنين تمايل ساختاري براي شكل-گيري ضرورت پلوراليسم سياسي را در جامعه ايران تشكيل مي دهند.

فاقد چكيده لاتين