ساخت ايمپلنت‌هاي پزشكي به روش توليد افزايشي: مروري

بدون عنوان

امروزه، ساخت و تهيه­ ي­ ايمپلنت­ هاي زيست سازگار براي جايگزيني و بهبود بافت­ هاي آسيب ديده توجه محققين را به خود جلب كرده است. روش­ هاي متفاوتي براي ساخت ايمپلنت با هدف مطابقت زيستي و مكانيكي مطلوب با بافت بدن وجود دارد. از مهم­ترين اين فرآيندها مي­ توان به روش­ هاي متالورژي پودر و ريخته ­گري اشاره كرد. روش­ هاي متالورژي پودر خود به دو روش توليد افزايشي و فرآيندهاي مرسوم تقسيم مي ­شود. توليد افزايشي با شيوه لايه به لايه بودن قادر به­ تهيه­ ي قطعات مهندسي با تخلخل و بهره ­وري بالا مي­ باشد. همچنين فرآيندي مقرون به صرفه، از لحاظ انرژي كارآمد و سازگار با محيط زيست مي­ب اشد. مهم­ترين فرآيندهاي شناخته شده براي ساخت ايمپلنت­ هاي پزشكي به روش توليد افزايشي شامل: زينترينگ گزينشي به وسيله ليزر (SLS) ، ذوب گزينشي به وسيله ليزر(SLM) ، شكل­ گيري پودري (شبكه­اي) با پرتو ليزري (LENS) و ذوب پرتو الكتروني (EBM) مي­ باشد

not ab